Page 37 - Nan

29

สําปะหลัง ขาวโพดเลี้ยงสัตว เปนตน ในอนาคตขาวราคาดี เกษตรกรอาจกลับมาปลูกขาวได
เหมือนเดิม แตหากเปนไมผลหรือไมยืนตน การกลับมาปลูกขาวอาจเปนเรื่องยาก ดังนั้นอาจสงเสริม
ในเรื่องของการทําเกษตรรูปแบบอื่น เชน เกษตรผสมผสาน

4.3 ยางพารา
1) พื้นที่ปลูกยางพาราที่มีความเหมาะสมสูง (S1) และปจจุบันยังปลูกยางพาราอยู มีเนื้อ
ที่ 1,742 ไร พบกระจายตัวในพื้นที่เล็ก ๆอยูในเขตอําเภอทุงชาง อําเภอเชียงกลาง อําเภอเวียงสา

อําเภอปว และอําเภอสันติสุข ตามมาตรการยุทธศาสตรยางพาราระยะ 20ป ( พ.ศ. 2560- 2579)
เนนใหมีการเพิ่มผลผลิตยางพาราตอไรตอป ภายในป 2579 นั้น ควรมีการจัดการที่เหมาะสมในเรื่อง

ตางๆ ไดแก การคัดเลือกพันธุใหเหมาะสมกับสภาพพื้นที่และตานทานโรค การปรับปรุงบํารุงดิน การ
ใสปุยที่ถูกตองและมีประสิทธิภาพ การปลูกพืชแซมและพืชคลุมดินใหเหมาะสมเพราะมีผลตอการ

เจริญเติบโตของยางพารา การบํารุงรักษา การใสปุยการตัดแตงกิ่ง และเทคนิคการกรีดยางใหมี
ปริมาณน้ํายางสูงมีคุณภาพและตรงตามมาตรฐานเนนการพัฒนาการตลาดในพื้นที่ เชน จัดตั้งจุดรับ

ซื้อ โรงงานแปรรูปผลิตภัณฑในพื้นที่ที่มีความเหมาะสมสูง และสงเสริมใหเกษตรกรชาวสวนยางใน
พื้นที่มีความเขมแข็ง มีการบริหารงานแบบมืออาชีพและสามารถถายทอดกิจการใหกับคนรุนใหม
2) พื้นที่ปลูกยางพาราที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) และปจจุบันยังปลูกยางพารา

อยู มีเนื้อที่ 44,509 ไร กระจายตัวอยูเกือบทุกอําเภอของจังหวัดนาน ยกเวนในเขตอําเภอเฉลิมพระเกียรติ
เปนพื้นที่ปลูกยางพาราที่มีขอจํากัดไมมากนัก เกษตรกรยังคงปลูกยางพาราไดผลดี ควรสนับสนุนใหมี

การเพิ่มผลผลิตยางพารา โดยเนนการจัดการที่เหมาะสมในเรื่องตางๆ เชนเดียวกันกับพื้นที่เหมาะสม
สูง โดยเฉพาะการปรับปรุงบํารุงดิน เนนการพัฒนาการตลาดในพื้นที่ เชน จัดตั้งจุดรับซื้อ โรงงานแปร

รูปผลิตภัณฑในพื้นที่ที่มีความเหมาะสมปานกลางใหมากขึ้น โคนยางพาราที่มีอายุตั้งแต 25 ป และ
ปลูกยางพาราทดแทนในพื้นที่เดิม และมีการพัฒนาตลาดและชองทางจัดจําหนายใหมากขึ้น โดยเนน

การแปรรูปยาง หรือไมยางพาราเพิ่มมากขึ้นซึ่งอาจเนนจากชุมชนที่เขมแข็งเปนพื้นที่ตนแบบ
3) พื้นที่ปลูกยางพาราในพื้นที่ไมมีความเหมาะสม (S3 และ N) และปจจุบันเกษตรกร
ยังคงใชที่ดินปลูกยางพาราอยู พื้นที่ดังกลาวประสบปญหาซ้ําซาก เชน น้ําทวม ขาดน้ํา ผลผลิตต่ํา

กระทรวงเกษตรและสหกรณใหการชวยเหลือเกษตรกรที่ทํากินในพื้นที่นี้ โดยสงเสริมใหมีการโคน
ยางพาราที่มีอายุตั้งแต 25 ป และหาพืชอื่นทดแทน เชน สงเสริมใหปลูกไมผล มะพราว ไผหวาน มัน

สําปะหลัง ยาสูบ แตงโม พืชไร และพืชผักตางๆ ทดแทน ใหการชวยเหลือเกษตรกรที่เลือกปลูกพืช
ชนิดใหมที่ใหผลตอบแทนที่ดีกวา หรือใชพื้นที่ผลิตพืชผัก บริโภคในครัวเรือน หรือเขาโครงการบริหาร

จัดการพื้นที่เกษตรกรรม (Zoning by Agri-Map) เปนตน และจัดหาตลาดใหกับเกษตรกร โดยเริ่ม
จากตลาดชุมชน

4) พื้นที่ที่มีศักยภาพ หรือมีความเหมาะสมสําหรับการปลูกยางพารา แตปจจุบันเกษตรกร

ไมไดใชพื้นที่ปลูกยางพารา พบวาเกษตรกรปลูกพืชอื่นทดแทน เชน ออยโรงงาน ขาวโพดเลี้ยงสัตว มัน
สําปะหลัง เปนตน ในสวนนี้ภาครัฐควรใหความรูความเขาใจถึงสถานการณดานการเกษตรในปจจุบัน