Page 33 - Nan

25

3. พืชเศรษฐกิจอนาคตไกลของจังหวัด

3.1 ฝาย เปนไมพุม ลําตน มีสีน้ําตาลแดงอาจเปนเหลี่ยม ใบเดี่ยว รูปไขกวาง ปลายใบแหลม
ขอบใบหยัก 3-5 หยัก ฐานใบเปนรูปหัวใจ กานใบคอนขางยาว ดอกเดี่ยว มีใบประดับ 5 กลีบติดกัน
กลีบดอกสีเหลือง ผลกลมปลายยาวแหลม สภาพแวดลอมที่เหมาะสม พื้นที่ดอน หรือที่ลุมไมมี

น้ําทวมขัง ความสูงจากระดับน้ําทะเลไมเกิน 1,000 เมตร ชอบดินรวนเหนียว ดินเหนียว ดินรวนทราย
หรือดินทราย ในจังหวัดนานปลูกมากในอําเภอเมือง อําเภอปว และอําเภอทาวังผา ปจจุบันผาฝาย
ธรรมชาติเปนที่ตองการของตลาดมากขึ้น หลายคนจึงเปลี่ยนจากการปลูกขาวโพดมาปลูกฝายแทน
ทําใหจังหวัดนานยังคงมีฝายธรรมชาติใหไดชมและใหไดเก็บดอกฝายมาปนทําเปนเสนฝาย ผาพื้นเมือง

ดั้งเดิมของนาน ไดแก ผาพื้น ผาขาวมา ถุงยาม ผาหม (ผาสาแสง หรือผาตาโกง) ผาลายคาดกานแบบนาน
ผาขึ้นชื่อของจังหวัดนานคือ “ผาซิ่นเมืองนาน”

3.2 งาดํา เปนพืชน้ํามันที่สําคัญทางเศรษฐกิจพืชหนึ่ง และมีแนวโนมที่จะทวีความสําคัญขึ้น
ทุกป เนื่องจากเปนพืชที่มีศักยภาพในการผลิตและการตลาดสูง สามารถปลูกขึ้นงาย ลงทุนนอย
ทนตอสภาพความแหงแลงไดดี เกษตรกรนิยมปลูกงาดํากอนและหลังการทํานา หรือหลังจากการเก็บ

เกี่ยวพืชหลัก การปลูกงาดํามีทั้งในสภาพไรและสภาพนา ขึ้นอยูกับสภาพพื้นที่ของแตละทองถิ่น
เมล็ดงาและน้ํามันงามีคุณคาทางดานโภชนาการสูง เมล็ดงา ประกอบดวย น้ํามัน โปรตีน คารโบไฮเดรต
วิตามิน และแรธาตุตาง ๆ ที่จําเปนหลายชนิด ในเมล็ดงาจะมีน้ํามันงา ประมาณรอยละ 47 - 60 มี

กรดไขมันไมอิ่มตัวสูง จึงเหมาะที่จะนํามาใชบริโภค เพราะชวยรักษาระดับโคเลสเตอรอลในรางกาย
ปองกันไมใหเกิดหลอดเลือดแข็งตัวหรือเสนเลือดอุดตัน ซึ่งเปนสาเหตุหนึ่งของโรคหัวใจขาดเลือด

3.3 ลิ้นจี่ เปนผลไมที่อุดมไปดวย วิตามิน และน้ําตาล ลิ้นจี่ที่ปลูกในจังหวัดนานเปนพันธุฮงฮวย
ซึ่งเปนพันธุที่มีเกษตรกรชาวสวนทางภาคเหนือปลูกกันมากที่สุด เหตุผลที่มีผูนิยมปลูกกันมากกวา
ลิ้นจี่พันธุอื่น คือ ติดผลเกือบทุกป ผลโต สีชมพู ผลรูปไข รสอมหวาน จากขอมูลสํานักงานเกษตร

จังหวัดนาน จังหวัดนานมีพื้นที่ปลูกลิ้นจี่ที่สามารถเก็บผลผลิตได จํานวน 16,630 ไร มีพื้นที่ปลูกใน
14 อําเภอ พบการปลูกมากในพื้นที่ ตําบลเมืองจัง อําเภอภูเพียง ตําบลบอ อําเภอเมืองนาน ตําบล
ภูคา ตําบลสะกาด อําเภอปว ตําบลนาไรหลวง อําเภอสองแคว และตําบลทุงชาง อําเภอทุงชาง

3.4 สมสีทองนาน เปนสมสายพันธุสมเขียวหวานที่เพาะปลูกในจังหวัดนาน จุดเดนคือมีผิวเปน
สีทองเกลี้ยงมันวาว เปลือกบาง เนื้อมีเสนใยนอย ไมฉ่ําน้ํา ผลทรงแปน หัวและทายบุม รสชาติหวาน

อมเปรี้ยวเล็กนอย สาเหตุที่สมสีทองนานมีผิวเหลืองทองโดดเดนกวาสมเขียวหวานที่ปลูกในทองถิ่นอื่น
ทั้งนี้เปนผลของดินฟาอากาศ ที่วากันวาอุณหภูมิกลางวันและกลางคืนตางกัน 8 องศาเซลเซียส เปน
เหตุให สาร “คารทีนอยพิคเมนท” ในเปลือกสมเปลี่ยนจากสีเขียวเปนสีทอง กลายเปนชื่อเรียก และ
เปนของดีของจังหวัดนาน นอกจากนี้สมสีทองเมืองนานยังไดรับคัดเลือกเปนสินคาจีไอ หรือสิ่งบงชี้

ทางภูมิศาสตร (Geographical Indications : GI)

3.5 มะมวงหิมพานต มีพื้นที่เพาะปลูก จํานวน 23,090 ไร เนื้อที่ใหผล 13,554 ไร ผลผลิตรวม
6,573,690 กิโลกรัมตอป โดยผลผลิตสวนใหญรอยละ 90 ขายใหแกผูรวบรวมในทองถิ่น สวนที่เหลือ
อีกรอยละ 10 ขายใหโรงงานแปรรูป เพื่อเขาสูกระบวนการแปรรูปเปนเมล็ดกะเทาะเปลือก พื้นที่