Page 36 - Nan

28

4) พื้นที่ที่มีศักยภาพ หรือมีความเหมาะสมสําหรับการปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว แตปจจุบัน
เกษตรกรไมไดใชพื้นที่ปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว พบวาเกษตรกรปลูกพืชอื่นทดแทน ทั้งนี้หากพืชที่ปลูกเปน
พืชไร เชน ขาว ออยโรงงาน มันสําปะหลัง เปนตน ถาในอนาคตขาวโพดเลี้ยงสัตวราคาดี เกษตรกรอาจ

กลับมาปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตวไดเหมือนเดิม แตหากเปนไมผล/ไมยืนตน การกลับมาปลูกขาวโพดเลี้ยง
สัตวอาจเปนเรื่องยาก ดังนั้นอาจสงเสริมในเรื่องของการทําเกษตรรูปแบบอื่น เชน ทําการเกษตรแบบ

ผสมผสาน แตทั้งนี้ตองพิจารณาตนทุนการผลิตและการตลาดรวมดวย

4.2 ขาว
1) พื้นที่ปลูกขาวที่มีความเหมาะสมสูง (S1) และปจจุบันยังปลูกขาวอยู มีเนื้อที่ 60,919 ไร

อยูในเขตอําเภอปว อําเภอเชียงกลาง อําเภอเวียงสา อําเภอเมืองนาน อําเภอนานอย อําเภอทาวังผา
อําเภอทุงชาง อําเภอสันติสุข อําเภอภูเพียง อําเภอบอเกลือ ทั้งนี้คณะอนุกรรมการพัฒนาที่ดินจังหวัด

สมควรใหมีการเสนอแผนการใชที่ดินเพื่อสงวนใหเปนแหลงผลิตขาวที่สําคัญของจังหวัด และมีการ
บริหารจัดการน้ําชลประทาน การจัดการดิน ปุย พันธุขาว โดยรวมกลุมเปนเกษตรแปลงใหญ พัฒนาตอ

ยอดครบวงจรการตลาดในและตางประเทศการแปรรูป แหลงทุน มีภาครัฐสนับสนุนการทํามาตรฐาน
สินคาเกษตรอินทรีย และ GAP และเนื่องจากเปนพื้นที่ศักยภาพสูง การปลูกพืชหลังนาจะชวยให
เกษตรกรมีรายไดเพิ่มขึ้น และเปนการปรับปรุงบํารุงดิน

2) พื้นที่ปลูกขาวที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) และปจจุบันยังปลูกขาวอยู มีเนื้อที่มาก
ถึง 98,990 ไร พบมากอยูในเขตอําเภอทาวังผา อําเภอเวียงสา อําเภอเมืองนาน อําเภอภูเพียง อําเภอ

บานหลวง อําเภอปว อําเภอนานอย อําเภอเชียงกลาง อําเภอสันติสุข อําเภอนาหมื่น อําเภอแมจริม
และกระจายตัวในพื้นที่เล็ก ๆ ใน อําเภอทุงชาง อําเภอบอเกลือ เปนพื้นที่ปลูกขาวที่มีขอจํากัดไมมากนัก

เกษตรกรยังคงปลูกขาวไดผลดี หลายแหงประสบปญหาขาดน้ําในบางชวงของการเพาะปลูก ควร
สนับสนุนดานการบริหารจัดการน้ํา เชน ชลประทาน จะสรางความมั่นใจใหกับเกษตรกรในการใชที่ดิน

ปญหาการทิ้งถิ่นฐานไปทํางานที่อื่นจะลดลง และพื้นที่ในเขตนี้มีความเหมาะสมสําหรับการเกษตรแบบ
ผสมผสาน เกษตรแมนยําหรือเกษตรทฤษฎีใหม เปนตน และภาครัฐควรใหความรูความเขาใจกับ
เกษตรกรโดยแนะนําวาไมควรปรับเปลี่ยนไปปลูกพืชชนิดอื่น หากขาวราคาไมดีและตองการปรับเลี่ยน

การผลิตควรเปนพืชไร เพื่อที่วาในอนาคตยังสามารถกลับมาทํานาไดอีก
3) พื้นที่ปลูกขาวที่ไมมีความเหมาะสม (S3 และ N) และปจจุบันเกษตรกรยังคงใชที่ดิน

ปลูกขาวอยู มีเนื้อที่ประมาณ 56,368 ไร ซึ่งประสบปญหาซ้ําซากน้ําทวม ขาดน้ํา ผลผลิตต่ํา
กระทรวงเกษตรและสหกรณใหการชวยเหลือเกษตรกรที่ทํากินในพื้นที่นี้ เนื่องจากเปนพื้นที่ไม

เหมาะสม โดยสนับสนุนการปรับโครงสรางที่ดิน ปรับปรุงบํารุงดิน สนับสนุนแหลงน้ํา ใหเกษตรกร
เลือกปลูกพืชชนิดใหมที่มีความเหมาะสม และใหผลตอบแทนที่ดีกวา หรือใชพื้นที่ผลิตอาหารเพื่อ

บริโภคในครัวเรือน หรือเขาโครงการบริหารจัดการพื้นที่เกษตรกรรม (Zoning by Agri-Map) เปนตน
4) พื้นที่ที่มีศักยภาพ หรือมีความเหมาะสมสําหรับการปลูกขาว แตปจจุบันเกษตรกรไมได
ใชพื้นที่ปลูกขาว โดยมาปลูกพืชชนิดอื่นทดแทน ทั้งนี้หากพืชที่ปลูกเปนพืชไร เชน ออยโรงงาน มัน