Page 24 - NongBuaLamPhu
P. 24

16







                             4) แนวทางการจัดการ

                                 (1) พื้นที่ที่มีความเหมาะสมควรส่งเสริมการผลิต (S1 หรือ S2) ควรสนับสนุนให้
                       เกษตรกรปลูกมันส าปะหลังต่อไปเนื่องจากเป็นพื้นที่ที่เหมาะสม สามารถช่วยลดต้นทุนการผลิต
                       และได้ผลผลิตที่มีคุณภาพดี ซึ่งการปลูกมันส าปะหลังในพื้นที่ดังกล่าวข้างต้นสามารถน าไปสู่การต่อยอด

                       โครงการที่ส าคัญต่าง ๆ ได้ เช่น ระบบส่งเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ่ เกษตรแม่นย า เป็นต้น
                                   พื้นที่ปลูกมันส าปะหลังในบริเวณที่มีความเหมาะสมสูง (S1) คือพื้นที่ปลูก
                       มันส าปะหลังในที่ดินที่ไม่มีข้อจ ากัดทางกายภาพต่อการปลูกมันส าปะหลัง ซึ่งควรสงวนไว้เป็น
                       แหล่งปลูกมันส าปะหลังที่ส าคัญของจังหวัด โดยกระจายอยู่ในอ าเภออ าเภอสุวรรณคูหา อ าเภอนากลาง
                       และอ าเภอศรีบุญ เป็นต้น


                                 พื้นที่ปลูกมันส าปะหลังในบริเวณที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) คือพื้นที่
                       ปลูกมันส าปะหลังในที่ดินที่มีข้อจ ากัดทางกายภาพบางประการต่อการปลูกมันส าปะหลัง เช่น ความ
                       อุดมสมบูรณ์ของดิน ความเป็นกรดเป็นด่าง ความชื้น โดยกระจายอยู่ในอ าเภอเมืองหนองบัวล าภู
                       อ าเภอศรีบุญเรือง และอ าเภอโนนสัง  เป็นต้น

                                 (2) พื้นที่ที่ควรปรับเปลี่ยนการผลิตในพื้นที่ไม่เหมาะสม (S3 หรือ N) ควรสนับสนุน

                       ให้เข้าโครงการปรับเปลี่ยนการผลิต เช่น เปลี่ยนชนิดพืชที่มีความเหมาะสมกว่าการปลูกมันส าปะหลัง
                       มีต้นทุนที่ต่ า และให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า เป็นต้น แต่ทั้งนี้ต้องพิจารณาแหล่งรับซื้อร่วมด้วย

                           2.4  ยางพารา

                               ยางพาราพืชเศรษฐกิจหลักของหนองบัวล าภูในล าดับที่ 4 จากฐานข้อมูลในแผนที่เกษตรเชิง
                       รุก หรือ Agri-Map Online วิเคราะห์ข้อมูลได้ดังนี้ (ตารางที่ 9 และภาพที่ 12 ถึง 13)

                               1) การวิเคราะห์ศักยภาพของพื นที่ปลูกยางพารา

                                       ระดับที่ 2 เป็นพื้นที่เหมาะสมปานกลาง (S2) มีเนื้อที่ 1,171,915 ไร่ คิดเป็นร้อยละ
                       54.66 ของพื้นที่ศักยภาพของที่ดิน กระจายตัวมากอยู่ในอ าเภอเมืองหนองบัวล าภู 424,440 ไร่ อ าเภอ

                       ศรีบุญเรือง 272,481 ไร่ และอ าเภอนากลาง 192,784 ไร่ เป็นต้น

                                       ระดับที่ 3 เป็นพื้นที่เหมาะสมเล็กน้อย (S3) มีเนื้อที่ 375,070 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 17.49
                       ของพื้นที่ศักยภาพของที่ดิน กระจายตัวมากอยู่ในอ าเภอศรีบุญเรือง 121,930 ไร่ อ าเภอสุวรรณคูหา
                       99,718 ไร่ และอ าเภอนากลาง 84,030 ไร่ เป็นต้น

                                       ระดับที่ 4 เป็นพื้นที่ไม่เหมาะสม (N) มีเนื้อที่ 597,070 ไร่

                               2) การวิเคราะห์พื นที่ปลูกยางพาราในปัจจุบัน ซึ่งจ าแนกตามชั้นความเหมาะสมของ
                       ที่ดิน ได้ดังนี้

                                 (1) พื้นที่เหมาะสมปานกลาง (S2) มีเนื้อที่ 56,576 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 4.83 ของพื้นที่
                       ศักยภาพปานกลาง กระจายตัวมากอยู่ในอ าเภอเมืองหนองบัวล าภู 18,426 ไร่ อ าเภอศรีบุญเรือง
                       12,303 ไร่ และอ าเภอโนนสัง 7,953 ไร่
   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29