Page 30 - Phayao

22

3.5 พืชสมุนไพร ดวยนโยบายของรัฐบาลที่ใหการสนับสนุนแนวคิด BCG (Bio-Circular-Green
Economy) หรือ เศรษฐกิจชีวภาพในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ พืชสมุนไพรเปนเรื่องหนึ่งที่
ไดรับความสนใจ เนื่องจากเปนแหลงของสาระสําคัญที่นําไปใชประโยชนในดานตาง ๆ เชน การแพทย
ผลิตภัณฑเสริมอาหาร และเครื่องสําอาง จึงสนับสนุนใหพืชสมุนไพรเปนพืชทางเลือกในป 2564 โดย

ดําเนินการภายใตตลาดนําการผลิต และหากทิศทางของตลาดสมุนไพรขยายตัวเพิ่มมากขึ้นจะชวยให
เกษตรกรผูปลูกพืชสมุนไพร มีรายไดและความมั่นคงในการดํารงชีพจากฐานขอมูล Agri-Map Online
จังหวัดพะเยามีพื้นที่ศักยภาพที่สามารถสงเสริมใหปลูกพืชสมุนไพรไดหลายชนิด เชน กระชายดํา และ
ขมิ้นชัน เปนตน

กระชายดําเปนพืชที่ชอบที่รม ดินรวนซุยหรือดินปนทรายที่มีการระบายน้ําไดดี ชอบอากาศ
หนาวเย็น เกษตรกรสามารถปลูกกระชายดําแซมในสวนเปนการใชพื้นที่ใหเกิดประโยชน และมีรายได
ระหวางรอพืชเศรฐกิจหลักใหผลผลิต โดยพื้นที่จังหวัดพะเยามีพื้นที่ศักยภาพในการปลูกกระชายดํา
ระดับความเหมาะสมสูง (S1) ประมาณ 32,977 ไร

ขมิ้นชันเปนพืชปลูกงาย ชอบแสงแดดจัด และมีความชื้นสูง ชอบดินรวนซุย มีการระบายน้ําดี
ไมชอบน้ําขัง เกษตรกรสามารถปลูกขมิ้นชันแซมในสวนเปนการใชพื้นที่ใหเกิดประโยชน และมีรายได
ระหวางรอพืชเศรฐกิจหลักใหผลผลิต โดยพื้นที่จังหวัดพะเยามีพื้นที่ศักยภาพในการปลูกขมิ้นชันที่

ระดับความเหมาะสมสูง (S1) ประมาณ 166,319 ไร
4. แนวทางการสงเสริมการปลูกพืชเศรษฐกิจ

4.1 ขาว
1) พื้นที่ปลูกขาวที่มีความเหมาะสมสูง (S1) และปจจุบันยังปลูกขาวอยู มีเนื้อที่ 113,423 ไร

อยูในเขตอําเภอแมใจ อําเภอเมืองพะเยา อําเภอดอกคําใต อําเภอภูซาง และกระจายตัวในพื้นที่เล็ก ๆ ใน
อําเภอเชียงคํา อําเภอปง ทั้งนี้คณะอนุกรรมการพัฒนาที่ดินจังหวัดสมควรใหมีการเสนอแผนการใชที่ดิน

เพื่อสงวนใหเปนแหลงผลิตขาวที่สําคัญของจังหวัด และมีการบริหารจัดการน้ําชลประทาน การจัดการ
ดิน ปุย พันธุขาว โดยรวมกลุมเปนเกษตรแปลงใหญ พัฒนาตอยอดครบวงจรการตลาดในและ
ตางประเทศการแปรรูป แหลงทุน มีภาครัฐสนับสนุนการทํามาตรฐานสินคาเกษตรอินทรีย และ การ

ปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี และเนื่องจากเปนพื้นที่ศักยภาพสูง การปลูกพืชหลังนาจะชวยใหเกษตรกรมี
รายไดเพิ่มขึ้น และเปนการปรับปรุงบํารุงดิน

2) พื้นที่ปลูกขาวที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) และปจจุบันยังปลูกขาวอยู มีเนื้อที่มาก
ถึง 530,990 ไร กระจายตัวอยูในทุกอําเภอของจังหวัดพะเยา เปนพื้นที่ปลูกขาวที่มีขอจํากัดไมมากนัก

เกษตรกรยังคงปลูกขาวไดผลดี หลายแหงประสบปญหาขาดน้ําในบางชวงของการเพาะปลูก ควร
สนับสนุนดานการบริหารจัดการน้ํา เชน ชลประทาน จะสรางความมั่นใจใหกับเกษตรกรในการใชที่ดิน

ปญหาการทิ้งถิ่นฐานไปทํางานที่อื่นจะลดลง และพื้นที่ในเขตนี้มีความเหมาะสมสําหรับการเกษตรแบบ
ผสมผสาน เกษตรแมนยําหรือเกษตรทฤษฎีใหม เปนตน และภาครัฐควรใหความรูความเขาใจกับ
เกษตรกรโดยแนะนําวาไมควรปรับเปลี่ยนไปปลูกพืชชนิดอื่น หากขาวราคาไมดีและตองการปรับเลี่ยน

การผลิตควรเปนพืชไร เพื่อที่วาในอนาคตยังสามารถกลับมาทํานาไดอีก