Page 25 - Phayao
P. 25

17







                         2.4  ลําไย
                             ลําไยพืชเศรษฐกิจหลักของพะเยาในลําดับที่ 4 จากฐานขอมูลในแผนที่เกษตรเชิงรุก หรือ
                       Agri-Map Online วิเคราะหขอมูลไดดังนี้ (ตารางที่ 9 และภาพที่ 12 - 13)
                               1) การวิเคราะหศักยภาพของพื้นที่ปลูกลําไย

                                   ระดับที่ 1 เปนพื้นที่ความเหมาะสมสูง (S1) มีเนื้อที่ 143,267 ไร คิดเปนรอยละ 9.25
                       ของพื้นที่ศักยภาพของที่ดิน กระจายตัวมากอยูในอําเภอจุน 31,813 ไร อําเภอภูซาง 27,724 ไร และ
                       อําเภอเชียงคํา 25,926 ไร
                                   ระดับที่ 2 เปนพื้นที่ความเหมาะสมปานกลาง (S2) มีเนื้อที่ 383,223 ไร คิดเปนรอยละ

                       24.74  ของพื้นที่ศักยภาพของที่ดิน กระจายตัวมากอยูในอําเภอเมืองพะเยา 121,675 ไร อําเภอเชียง
                       คํา 63,007 ไร และอําเภอปง 54,152 ไร
                                   ระดับที่ 3 เปนพื้นที่ความเหมาะสมเล็กนอย (S3) มีเนื้อที่ 3,543 ไร คิดเปนรอยละ 0.23
                       ของพื้นที่ศักยภาพของที่ดิน กระจายตัวมากอยูในอําเภอเมืองพะเยา 2,187 ไร อําเภอปง 907 ไร และ

                       อําเภอเชียงมวน 204 ไร
                                   ระดับที่ 4 เปนพื้นที่ไมเหมาะสม (N) มีเนื้อที่ 1,1019,057 ไร
                                2) การวิเคราะหพื้นที่ปลูกลําไยในปจจุบัน ซึ่งจําแนกตามชั้นความเหมาะสมของที่ดิน

                       ไดดังนี้
                                    (1) พื้นที่เหมาะสมสูง (S1) มีเนื้อที่ 26,476  ไร คิดเปนรอยละ 18.48 ของพื้นที่ศักยภาพสูง
                       กระจายตัวมากอยูในอําเภอจุน 6,261 ไร อําเภอเชียงคํา 6,235 ไร และอําเภอดอกคําใต 5,212 ไร
                                    (2) พื้นที่เหมาะสมปานกลาง (S2) มีเนื้อที่ 47,146 ไร คิดเปนรอยละ 12.30 ของพื้นที่
                       ศักยภาพปานกลาง กระจายตัวมากอยูในอําเภอเชียงคํา 21,894 ไร อําเภอเมืองพะเยา 5,581 ไร และ

                       อําเภอดอกคําใต 4,738 ไร
                                    (3) พื้นที่เหมาะสมเล็กนอย (S3) มีเนื้อที่ 409 ไร คิดเปนรอยละ 11.54 ของพื้นที่ศักยภาพ
                       เล็กนอย กระจายตัวมากอยูในอําเภอเชียงมวน 204 ไร อําเภอภูกามยาว 94 ไร และอําเภอเชียงคํา 86 ไร

                                   (4) พื้นที่ไมเหมาะสม (N) มีเนื้อที่ 3,640  ไร
                                3) พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ คือ พื้นที่ที่มีศักยภาพในการปลูกลําไยแตไมใชพื้นที่ปลูก
                       พิจารณาจากพื้นที่ศักยภาพของที่ดินสําหรับการปลูกลําไย และพื้นที่ปลูกลําไยใน
                       ชั้นความเหมาะสมตาง ๆ (ปลูกจริง) พบวาจังหวัดพะเยามีพื้นที่ศักยภาพคงเหลือในระดับความ

                       เหมาะสมสูง (S1) และความเหมาะสมปานกลาง (S2) รวมทั้งสิ้น 452,868 ไร กระจายอยูทั่วทุก
                       อําเภอ โดยอําเภอที่มีพื้นที่ศักยภาพคงเหลือมากที่สุด ไดแก อําเภอเมืองพะเยา 117,218 ไร รองลงมา
                       คือ อําเภอปง 78,017 ไร อําเภอเชียงคํา 60,804 ไร และอําเภอจุน 42,931 ไร โดยมีรายละเอียดดังนี้
                                   (1) พื้นที่เหมาะสมสูงคงเหลือ (S1) มีเนื้อที่ 116,791 ไร คิดเปนรอยละ 81.52 ของพื้นที่

                       ศักยภาพสูง พบมากในอําเภอภูซาง 25,937 ไร อําเภอจุน 25,552 ไร และอําเภอปง 24,981 ไร
                                    (2) พื้นที่เหมาะสมปานกลางคงเหลือ (S2) มีเนื้อที่ 336,077 ไร คิดเปนรอยละ 87.70
                       พื้นที่ศักยภาพปานกลาง พบมากในอําเภอเชียงคํา 116,094 ไร อําเภอปง 53,036 ไร และอําเภอเชียงคํา
                       41,113 ไร
   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30