Page 20 - Phayao
P. 20

12







                                  ทั้งนี้ ในการสงเสริมการปลูกพืชจะพิจารณาเฉพาะพื้นที่ที่มีศักยภาพคงเหลือในระดับ
                       ความเหมาะสมสูง (S1) และระดับความเหมาะสมปานกลาง (S2) เทานั้น เนื่องจากสภาพพื้นที่ปลูก
                       พืชตรงตามศักยภาพของดิน การลงทุนต่ําก็สามารถเพิ่มผลผลิตได จึงควรสงเสริมในพื้นที่ดังกลาว
                                  เมื่อวิเคราะหขอมูลศักยภาพพื้นที่รวมกับพื้นที่ปลูกพืชในปจจุบัน พบวาพื้นที่ที่จะ

                       ปรับเปลี่ยนไปปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว คือ บริเวณที่เปนพื้นที่ปลูกขาว (S3+N) 46,963 ไร และบริเวณ
                       ที่ปลูกยางพารา (S3) 7,664 ไร (ตารางที่ 6)

                       ตารางที่ 6  พื้นที่ศักยภาพในการขยายการผลิตขาวโพดเลี้ยงสัตว

                                                   ขาว (ไร)                      ยางพารา (ไร)
                            อําเภอ
                                          S3         N          รวม         S3          N         รวม
                            จุน          12,483      1,009      13,492          -        -             -
                            เชียงคํา      3,587      1,411       4,998          -        -             -
                            เชียงมวน     2,049      1,164       3,213        898        -           898
                            ดอกคําใต     4,357        313       4,670        944        -           944
                            ปง            1,909        358       2,267          -        -             -
                            ภูกามยาว      1,747        346       2,093          -        -             -
                            ภูซาง         2,885        555       3,440          -        -             -
                            เมืองพะเยา     8,115     1,218       9,333      5,820        -         5,820
                            แมใจ         3,410         47       3,457          2        -             2
                             รวม        40,542       6,421      46,963      7,664        -         7,664

                             4) แนวทางการจัดการ

                               (1) พื้นที่ที่มีความเหมาะสมควรสงเสริมการผลิต (S1 หรือ S2) ควรสนับสนุนใหเกษตรกร
                       ปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว ตอไปเนื่องจากเปนพื้นที่ที่เหมาะสม สามารถชวยลดตนทุนการผลิตและไดผลผลิต
                       ที่มีคุณภาพดี ซึ่งการปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตวในพื้นที่ดังกลาวขางตนสามารถนําไปสูการตอยอดโครงการที่
                       สําคัญตาง ๆ ได เชน เกษตรอินทรีย ระบบสงเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ เกษตรแมนยํา เปนตน

                                 พื้นที่ปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว ในบริเวณที่มีความเหมาะสมสูง (S1) คือพื้นที่ปลูกขาวโพด
                       เลี้ยงสัตว ในที่ดินที่ไมมีขอจํากัดทางกายภาพตอการปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว ซึ่งควรสงวนไวเปนแหลงปลูก
                       ขาวโพดเลี้ยงสัตว ที่สําคัญของจังหวัด กระจายอยูในอําเภอจุน อําเภอภูซาง และเชียงคํา
                                 พื้นที่ปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว ในบริเวณที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) คือพื้นที่ปลูก

                       ขาวโพดเลี้ยงสัตว ในที่ดินที่มีขอจํากัดทางกายภาพบางประการตอการปลูกปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว เชน
                       ความอุดมสมบูรณของดิน ความเปนกรดเปนดาง ความชื้น กระจายอยูในเมืองพะเยา อําเภอดอกคําใต
                       และอําเภอปง
                               (2) พื้นที่ที่ควรปรับเปลี่ยนการผลิตในพื้นที่ไมเหมาะสม (S3 หรือ N) ควรสนับสนุนใหเขา

                       โครงการปรับเปลี่ยนการผลิต เชน เปลี่ยนชนิดพืชที่มีความเหมาะสมกวาการปลูกขาวโพดเลี้ยงสัตว มีตนทุน
                       ที่ต่ํา และใหผลตอบแทนที่ดีกวา ทั้งนี้ ตองพิจารณาความตองการของตลาดและแหลงรับซื้อรวมดวย
   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25