Page 9 - Phitsanulok
P. 9

1. ขอมูลทั่วไป


                         จังหวัดพิษณุโลก มีพื้นที่ประมาณ 10,815.85 ตารางกิโลเมตร หรือ 6,759,909 ไร ตั้งอยูใน
                       ภาคเหนือของประเทศไทย ประกอบดวย 9 อําเภอ 94 ตําบล (ตารางผนวกที่ 1) มีจํานวนประชากร
                       865,247 คน (กรมการปกครอง, 2563)

                         1.1  อาณาเขตติดตอ
                             ทิศเหนือ      ติดตอ   จังหวัดอุตรดิตถ และสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

                             ทิศใต       ติดตอ   จังหวัดพิจิตร
                             ทิศตะวันออก   ติดตอ   จังหวัดเพชรบูรณ และจังหวัดเลย
                             ทิศตะวันตก    ติดตอ   จังหวัดสุโขทัย และจังหวัดกําแพงเพชร

                         1.2  ภูมิประเทศ

                             สภาพภูมิประเทศของจังหวัดพิษณุโลกแยกออกไดเปน 2 ลักษณะ คือดานตะวันออกและ
                       ตะวันออกเฉียงเหนือมีลักษณะเปนภูเขา และมียอดเขาสูงที่สุด ไดแก เขาขอโปสูง 1,028 เมตร
                       สวนทางดานตะวันตกของจังหวัดเปนที่ราบลุม สูงจากระดับน้ําทะเลโดยเฉลี่ย 800 เมตร

                         1.3  ภูมิอากาศ
                             สภาพภูมิอากาศของจังหวัดพิษณุโลก ขึ้นอยูกับอิทธิพลของมรสุมที่พัดประจําฤดูกาล 2 ชนิด

                       คือ มรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งพัดพามวลอากาศเย็นและแหงจากประเทศจีนปกคลุมประเทศไทยใน
                       ชวงฤดูหนาว ทําใหจังหวัดพิษณุโลกมีอากาศหนาวเย็นและแหงแลงทั่วไป และมรสุมตะวันตกเฉียงใตซึ่งจะ
                       พัดพา มวลอากาศชื้นจากทะเลและมหาสมุทรปกคลุมประเทศไทยในชวงฤดูฝน ทําใหจังหวัดพิษณุโลกมี
                       ฝนตกทั่วไป อุณหภูมิเฉลี่ยจึงคอนขางสูงตลอดปอุณหภูมิ เฉลี่ยทั้งป 27.8 องศาเซลเซียส ในฤดูรอนมี
                       อากาศรอนอบอาว อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 33.4 องศาเซลเซียส โดยมี อากาศรอนที่สุดอยูในเดือนเมษายน

                       สวนในฤดูหนาวมีอากาศหนาวเย็น อุณหภูมิต่ําสุดเฉลี่ย 23.1 องศาเซลเซียส โดยมีอากาศหนาวที่สุดอยูใน
                       เดือนมกราคม

                         1.4  ทรัพยากรดิน
                             ทรัพยากรดินจังหวัดพิษณุโลกแบงตามภูมิสัณฐาน ลักษณะทางธรณีวิทยา วัตถุตนกําเนิดดิน

                       ไดดังนี้
                             1) ที่ราบน้ําทวมถึง (Flood plain) เปนที่ไดรับอิทธิพลของแมน้ํา/ลําน้ําสาขา วัตถุ
                       ตนกําเนิดดินเปนตะกอนน้ําพา (Alluvium) สภาพพื้นที่คอนขางราบเรียบถึงราบเรียบ ในหนาฝนหรือ

                       หนาน้ําหลากมักมีน้ําทวมและมีการทับถมของตะกอนเพิ่มมากขึ้นหลังน้ําทวม ประกอบดวย
                               (1) สันดินริมน้ํา (Levee) เปนที่ดอนมีสภาพพื้นที่คอนขางราบเรียบถึงลูกคลื่นลอนลาด

                       เล็กนอย ดินลึก เนื้อดินรวนหยาบ สีน้ําตาล สีน้ําตาลปนแดง การระบายน้ําดีปานกลางถึงดี เชน ชุดดิน
                       เชียงใหม (Cm) ชุดดินชุมพลบุรี (Chp) เปนตน

                               (2) แองต่ํา (Backswamp) เปนดินลุม มีสภาพพื้นที่ราบเรียบ ดินลึกมาก เนื้อดินเหนียว
                       ละเอียด สีเทา สีน้ําตาลปนเทา การระบายน้ําเลว อาทิ ชุดดินบางระกํา (Brk)
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14