Page 28 - Phayao
P. 28

20







                       ตารางที่ 10  พื้นที่ศักยภาพในการขยายการผลิตลําไย

                                           ขาว (ไร)          ขาวโพดเลี้ยงสัตว (ไร)   ยางพารา (ไร)
                          อําเภอ
                                     S3       N       รวม      S3      N      รวม      S3     N     รวม
                         จุน      12,483    3,179   15,662    1,543    13    1,556    6,469     -     6,469
                         เชียงคํา     3,587    3,233    6,820    1,544    65    1,609    2,623      -     2,623
                         เชียงมวน    2,049    2,744    4,793    2,539    136    2,675     951      -     951
                         ดอกคําใต    4,357     333    4,690     444    146     590     155     -      155
                         ปง         1,909    5,861    7,770   14,160     4   14,164     113     -      113
                         ภูกามยาว    1,747     687    2,434     882    15      897       39     -      39
                         ภูซาง      2,885     754    3,639     314    10       324       36      -      36
                         เมืองพะเยา    8,115    1,424    9,539    1,468    178    1,646     9      -      9
                         แมใจ      3,410     239    3,649     391      6      397        9      -      9
                           รวม    40,542   18,454   58,996   23,285   573   23,858   10,404     -  10,404

                             4) แนวทางการจัดการ

                               (1) พื้นที่ที่มีความเหมาะสมควรสงเสริมการผลิต (S1 หรือ S2) ควรสนับสนุนให
                       เกษตรกรปลูกมันสําปะหลังตอไปเนื่องจากเปนพื้นที่ที่เหมาะสม สามารถชวยลดตนทุนการผลิตและ
                       ไดผลผลิตที่มีคุณภาพดี ซึ่งการปลูกลําไยในพื้นที่ดังกลาวขางตนสามารถนําไปสูการตอยอดโครงการที่
                       สําคัญตาง ๆ ได เชน ระบบสงเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ เกษตรแมนยํา เปนตน
                                 พื้นที่ปลูกลําไยในบริเวณที่มีความเหมาะสมสูง (S1) คือพื้นที่ปลูกลําไยในที่ดินที่ไมมี

                       ขอจํากัดทางกายภาพตอการปลูกลําไยซึ่งควรสงวนไวเปนแหลงปลูกลําไยที่สําคัญของจังหวัด กระจาย
                       อยูในอําเภอจุน อําเภอเชียงคํา และอําเภอดอกคําใต
                                 พื้นที่ปลูกลําไยในบริเวณที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) คือพื้นที่ปลูกลําไยในที่ดินที่

                       มีขอจํากัดทางกายภาพบางประการตอการปลูกลําไย เชน ความอุดมสมบูรณของดิน ความเปนกรดเปน
                       ดางและแหลงน้ํา กระจายอยูในอําเภอเชียงคํา อําเภอเมืองพะเยา และอําเภอดอกคําใต
                               (2) พื้นที่ที่ควรปรับเปลี่ยนการผลิตในพื้นที่ไมเหมาะสม (S3 หรือ N) ควรสนับสนุนให
                       เขาโครงการปรับเปลี่ยนการผลิต เชน เปลี่ยนชนิดพืชที่มีความเหมาะสมกวาการปลูกลําไย

                       มีตนทุนที่ต่ํา และใหผลตอบแทนที่ดีกวา ทั้งนี้ ตองพิจารณาความตองการของตลาดและแหลงรับซื้อ
                       รวมดวย

                       3. พืชเศรษฐกิจอนาคตไกลของจังหวัด

                         3.1  ลิ้นจี่แมใจพะเยา ลิ้นจี่นับเปนพืชเศรษฐกิจอยางหนึ่งของจังหวัดพะเยา โดยเฉพาะที่
                       อําเภอแมใจ และอําเภอปง ลิ้นจี่เปนไมผลอีกชนิดหนึ่งที่คนชอบรับประทาน เนื่องจากมีรสชาติดี

                       หวาน หอม สีสวย จึงทําใหเปนที่ตองการทั้งภายในและตางประเทศ นอกจากจะใชรับประทานสดแลว
                       ยังแปรรูปตาง ๆ ดวย สภาพการผลิตลิ้นจี่ของจังหวัดพะเยาในพื้นที่ของอําเภอแมใจ และอําเภอปง นั้น
                       สวนลิ้นจี่สวนใหญปลูกอยูในที่ดอนเปนที่ราบเชิงเขา  และอยูระหวางหุบเขาอากาศมีความหนาวเย็น
                       เกือบตลอดทั้งป พื้นที่ดินมีความลาดเท ระบายน้ําไดดี ดินสวนใหญเปนดินชุดที่ 29 (ดินชุดบานจอง)
   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33