Page 23 - Phayao

15

ตารางที่ 7 (ตอ)

เนื้อที่ชั้นความเหมาะสม (ไร)
อําเภอ ประเภทพื้นที่
S1 S2 S3 N รวม

27,146 11,968 6,301 56,114 101,529
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 9,198 4,657 5,841 5,628 25,324
ภูซาง
เหมาะสมตาง ๆ (ปลูกจริง) (33.88%) (38.91%) (92.70%) (10.03%) (24.94%)

พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ 17,948 7,311 - - 25,259
(66.12%) (61.09%) (24.88%)
2,995 43,488 87,399 202,681 336,563
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
เมือง พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 11 6,915 8,127 210 15,263
พะเยา เหมาะสมตาง ๆ (ปลูกจริง) (0.37%) (15.90%) (9.30%) (0.10%) (4.53%)
2,984 36,573 39,557
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ - -
(99.63%) (84.10%) (11.75%)
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน 3,427 13,955 8,684 77,322 103,388
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 283 2,602 224 25 3,134
แมใจ
เหมาะสมตาง ๆ (ปลูกจริง) (8.26%) 18.65 (2.58%) (0.03%) (3.03%)
3,144 11,353 14,497
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ - -
(91.74%) (81.35%) (14.02%)
46,933 238,067 273,506 990,581 1,549,087
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
รวมทั้ง พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 12,595 43,111 26,827 11,872 94,405
จังหวัด เหมาะสมตาง ๆ (ปลูกจริง) (26.84%) (18.11%) (9.81%) (1.20%) (6.09%)
34,338 194,956 229,294
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ - -
(73.16%) (81.89%) (14.80%)

ทั้งนี้ ในการสงเสริมการปลูกพืชจะพิจารณาเฉพาะพื้นที่ที่มีศักยภาพคงเหลือในระดับ

ความเหมาะสมสูง (S1) และระดับความเหมาะสมปานกลาง (S2) เทานั้น เนื่องจากสภาพพื้นที่ปลูก

พืชตรงตามศักยภาพของดิน การลงทุนต่ําก็สามารถเพิ่มผลผลิตได จึงควรสงเสริมในพื้นที่ดังกลาว
เมื่อวิเคราะหขอมูลศักยภาพพื้นที่รวมกับพื้นที่ปลูกพืชในปจจุบัน พบวาพื้นที่ที่จะ
ปรับเปลี่ยนไปปลูกยางพารา คือ บริเวณที่เปนพื้นที่ (S3+N) 37,217 ไร และบริเวณที่ปลูกขาวโพดเลี้ยง
สัตว (S3) 1,937 ไร เนื่องจากยุทธศาสตรยางพาราระยะ 20 ป (พ.ศ. 2560-2579) เนนการลดพื้นที่
ปลูกยางพารา ดังนั้น จึงควรพิจารณาปลูกพืชเศรษฐกิจชนิดอื่นที่สอดคลองกับความตองการของตลาด

(ตารางที่ 8)