Page 25 - Surin
P. 25

17






                           (2) พื้นที่ที่ควรปรับเปลี่ยนการผลิตในพื้นที่ไม่เหมาะสม (S3 หรือ N) ควรสนับสนุนให้
                       เข้าโครงการบริหารจัดการพื้นที่เกษตรกรรม เช่น เปลี่ยนชนิดพืชที่มีความเหมาะสมกว่าการปลูก
                       ยางพารา มีต้นทุนที่ต่ําและให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า เป็นต้น แต่ทั้งนี้ต้องพิจารณาแหล่งรับซื้อร่วมด้วย

                        2.3  อ้อยโรงงาน
                           อ้อยโรงงานพืชเศรษฐกิจหลักของจังหวัดสุรินทร์ในลําดับที่ 3 จากฐานข้อมูลในแผนที่เกษตรเชิงรุก

                       หรือ Agri-Map Online สามารถวิเคราะห์ข้อมูลได้ดังนี้ (ตารางที่ 7 และภาพที่ 10 - 11)

                          1) การวิเคราะห์ศักยภาพของพื้นที่ปลูกอ้อยโรงงาน
                            ระดับที่ 1 เป็นพื้นที่ความเหมาะสมสูง (S1) มีเนื้อที่17,095 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 0.34 ของ
                       พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน พบมากในอําเภอเมืองสุรินทร์ 13,504 ไร่ อําเภอจอมพระ 1,970 ไร่ และอําเภอ
                       ท่าตูม 607 ไร่

                            ระดับที่ 2 เป็นพื้นที่ความเหมาะสมปานกลาง (S2) มีเนื้อที่ 482,177 ไร่ คิดเป็นร้อยละ
                       9.54 ของพื้นที่ศักยภาพของที่ดิน พบมากในอําเภอสังขะ 69,756 ไร่ อําเภอเมืองพนมดงรัก 64,872 ไร่
                       และอําเภอบัวเชด 51,966 ไร่
                            ระดับที่ 3 เป็นพื้นที่ความเหมาะสมเล็กน้อย (S3) มีเนื้อที่ 126,199 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 2.50

                       ของพื้นที่ศักยภาพของที่ดิน พบมากในอําเภอกาบเชิง 28,120 ไร่ อําเภอสังขะ 26,147 ไร่ และอําเภอ
                       ปราสาท 24,244 ไร่
                            ระดับที่ 4 เป็นพื้นที่ไม่เหมาะสม (N) มีเนื้อที่ 4,425,540 ไร่

                          2) การวิเคราะห์พื้นที่ปลูกอ้อยโรงงานในปัจจุบัน ซึ่งจําแนกตามชั้นความเหมาะสมของที่ดิน
                       ได้ดังนี้

                           (1) พื้นที่เหมาะสมสูง (S1) มีเนื้อที่ 203 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 1.19 ของพื้นที่ศักยภาพสูง
                       พบในอําเภอเมืองสุรินทร์ 123 ไร่ อําเภอจอมพระ 44 ไร่ อําเภอท่าตูม 25 ไร่ และอําเภอสําโรงทาบ
                       11 ไร่

                           (2) พื้นที่เหมาะสมปานกลาง (S2) มีเนื้อที่ 132,423 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 27.46 ของพื้นที่
                       ศักยภาพปานกลาง พบมากในอําเภอปราสาท 31,811 ไร่ อําเภอกาบเชิง 18,244 ไร่ และอําเภอบัวเชด
                       18,239 ไร่
                           (3) พื้นที่เหมาะสมเล็กน้อย (S3) มีเนื้อที่ 36,343 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 28.80 ของพื้นที่

                       ศักยภาพเล็กน้อย พบมากในอําเภอกาบเชิง 17,882 ไร่ อําเภอพนมดงรัก 6,988 ไร่ และอําเภอบัวเชด
                       5,715 ไร่

                          3) พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ คือ พื้นที่ที่มีศักยภาพในการปลูกอ้อยโรงงานแต่ไม่ใช้พื้นที่ปลูก
                       อ้อยโรงงาน พิจารณาจากพื้นที่ศักยภาพของที่ดินสําหรับการปลูกอ้อยโรงงานและพื้นที่ปลูกอ้อยโรงงาน
                       ในชั้นความเหมาะสมต่าง ๆ (ปลูกจริง) พบว่า จังหวัดสุรินทร์มีพื้นที่ศักยภาพคงเหลือในระดับความเหมาะสมสูง

                       (S1) และความเหมาะสมปานกลาง (S2) รวมทั้งสิ้น 366,646 ไร่ กระจายอยู่ทั่วทุกอําเภอ โดยอําเภอ
                       ที่มีพื้นที่ศักยภาพคงเหลือมากที่สุด ได้แก่ อําเภอเมืองสังขะ 55,211 ไร่ รองลงมา ได้แก่ อําเภอพนมดงรัก
                       52,457 ไร่ อําเภอรัตนบุรี 43,246 ไร่ อําเภอเมืองสุรินทร์ 36,338 ไร่ ตามลําดับ โดยมีรายละเอียด
                       ดังนี้
   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30