Page 23 - Surin
P. 23
15
ตารางที่ 5 (ต่อ)
เนื้อที่ชั้นความเหมาะสม (ไร่)
อําเภอ ประเภทพื้นที่ รวม
S1 S2 S3 N
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน - 403,646 2,751 102,078 508,475
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 66,819 1,111 67,930
สังขะ - -
เหมาะสมต่าง ๆ (ปลูกจริง) (16.55%) (40.39%) (13.36%)
336,827 336,827
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ - - -
(83.45%) (66.24%)
55 32,559 1,930 138,837 173,381
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 1,422 1,930 3,352
สําโรงทาบ - -
เหมาะสมต่าง ๆ (ปลูกจริง) (4.37%) (100.00%) (1.93%)
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ 55 31,137 - - 31,192
(100.00%) (95.63%) (17.99%)
17,072 2,432,167 100,479 2,502,599 5,052,317
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 252 209,441 27,677 237,370
รวมทั้งจังหวัด -
เหมาะสมต่าง ๆ (ปลูกจริง) (1.48%) (8.61%) (27.55%) (4.70%)
16,820 2,222,726 2,239,546
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ - -
(98.52%) (91.39%) (44.33%)
ทั้งนี้ ในการส่งเสริมการปลูกพืชจะพิจารณาเฉพาะพื้นที่ที่มีศักยภาพคงเหลือในระดับ
ความเหมาะสมสูง (S1) และระดับความเหมาะสมปานกลาง (S2) เท่านั้น เนื่องจากสภาพพื้นที่ปลูกพืช
ตรงตามศักยภาพของดิน การลงทุนต่ําก็สามารถเพิ่มผลผลิตได้ จึงควรส่งเสริมในพื้นที่ดังกล่าว
เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลศักยภาพพื้นที่ร่วมกับพื้นที่ปลูกพืชในปัจจุบัน พบว่า พื้นที่ที่ควร
พิจารณาให้มีการปรับเปลี่ยนไปปลูกยางพารา คือ บริเวณที่เป็นพื้นที่ปลูกข้าว (S3+N) 1,299,406 ไร่
พื้นที่ปลูกมันสําปะหลัง (S3) 78,644 ไร่ และพื้นที่ปลูกอ้อยโรงงาน (S3) 35,405 ไร่ (ตารางที่ 6)

