Page 49 - KhonKaen
P. 49
41
4. แนวทางการส่งเสริมการปลูกพืชเศรษฐกิจ
4.1 ข้าว
1) พื้นที่ปลูกข้าวที่มีความเหมาะสมสูง (S1) และปัจจุบันยังปลูกข้าวอยู่มีเนื้อที่ 166,662 ไร่
อยู่ในเขตอําเภอเมืองขอนแก่น อําเภอน้ําพอง อําเภอชุมแพ อําเภอซําสูง อําเภอมัญจาคีรี อําเภอสีชมพู
และกระจายตัวในพื้นที่เล็ก ๆ ในอําเภอบ้านแฮด อําเภอบ้านฝาง อําเภอภูเวียง ทั้งนี้โดยคณะอนุกรรมการ
พัฒนาที่ดินจังหวัดควรให้มีการเสนอแผนการใช้ที่ดินเพื่อสงวนให้เป็นแหล่งผลิตข้าวที่สําคัญของจังหวัด
และมีการบริหารจัดการน้ําชลประทาน การจัดการดินและปุ๋ย พันธุ์ข้าว โดยรวมกลุ่มเป็นเกษตร
แปลงใหญ่ พัฒนาต่อยอดครบวงจรการตลาดในและต่างประเทศ การแปรรูป แหล่งทุน มีภาครัฐ
สนับสนุนการทํามาตรฐานสินค้าเกษตรอินทรีย์ และเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและพัฒนาควร
ส่งเสริมให้เกษตรกรเพาะปลูกตามการปฎิบัติทางการเกษตรที่ดี (Good Agricultural Practices : GAP)
และเนื่องจากเป็นพื้นที่ศักยภาพสูง การส่งเสริมการปลูกพืชหลังนาจะช่วยให้เกษตรกรมีรายได้เพิ่มขึ้น
2) พื้นที่ปลูกข้าวที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) และปัจจุบันยังปลูกข้าวอยู่มีเนื้อที่มาก
ถึง 913,868 ไร่ ส่วนใหญ่อยู่ในเขตอําเภอหนองสองห้อง อําเภอเมืองขอนแก่น อําเภอมัญจาคีรี
อําเภอบ้านไผ่ อําเภอพล อําเภอชุมแพ อําเภอโคกโพธิ์ไชย อําเภอหนองเรือ อําเภอน้ําพอง ซึ่งบริเวณ
ดังกล่าวเป็นพื้นที่ปลูกข้าวที่มีข้อจํากัดไม่มากนัก เกษตรกรยังคงปลูกข้าวได้ผลดี หลายพื้นที่ประสบ
ปัญหาขาดน้ําในบางช่วงของการเพาะปลูก การสนับสนุนด้านการชลประทานจะสร้างความมั่นใจ
ให้กับเกษตรกรในการใช้ที่ดิน ปัญหาการละทิ้งถิ่นฐานจะลดลง และพื้นที่ในเขตนี้มีความเหมาะสมสูง
สําหรับการเกษตรแบบผสมผสาน หรือเกษตรทฤษฎีใหม่
3) พื้นที่ปลูกข้าวที่ไม่เหมาะสม (S3 และ N) แต่ปัจจุบันเกษตรกรยังคงใช้ที่ดินปลูกข้าว
อยู่มากกว่าล้านไร่ ซึ่งประสบปัญหาซ้ําซากน้ําท่วม ขาดน้ํา ผลผลิตต่ํา กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ให้การช่วยเหลือเกษตรกรที่ทํากินในพื้นที่นี้ โดยสนับสนุนการปรับโครงสร้างดิน สนับสนุนแหล่งน้ําให้
เกษตรกรเลือกปลูกพืชชนิดใหม่ที่มีความเหมาะสมและให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า หรือใช้พื้นที่เพื่อผลิต
อาหารบริโภคในครัวเรือน
4) พื้นที่ที่มีศักยภาพหรือมีความเหมาะสมสําหรับการปลูกข้าว แต่ปัจจุบันเกษตรกรไม่ได้
ใช้พื้นที่ปลูกข้าว โดยเกษตรกรใช้พื้นที่ดังกล่าวในการปลูกอ้อยโรงงาน เนื่องจากเกษตรกรเป็นสมาชิก
ชาวไร่อ้อยของโรงงานน้ําตาล และได้ทําข้อตกลงซื้อขายผลผลิต เกษตรกรจึงมีความมั่นใจมากกว่าการ
ปลูกข้าว แต่ในอนาคตเกษตรกรสามารถกลับมาปลูกข้าวหรือทําการเกษตรแบบผสมผสานได้
