Page 29 - Yasothon

21

ทั้งนี้ ในการส่งเสริมการปลูกพืชจะพิจารณาเฉพาะพื้นที่ที่มีศักยภาพคงเหลือในระดับ
ความเหมาะสมสูง (S1) และระดับความเหมาะสมปานกลาง (S2) เท่านั้น เนื่องจากสภาพพื้นที่ปลูกพืช
ตรงตามศักยภาพของดิน การลงทุนต่ าก็สามารถเพิ่มผลผลิตได้ จึงควรส่งเสริมในพื้นที่ดังกล่าว

เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลศักยภาพพื้นที่ร่วมกับพื้นที่ปลูกพืชในปัจจุบัน พบว่า พื้นที่ที่ควร
พิจารณาให้มีการปรับเปลี่ยนไปปลูกยางพารา คือ บริเวณที่เป็นพื้นที่ปลูกข้าว (S3+N) 912,995 ไร่
พื้นที่ปลูกอ้อยโรงงาน (S3) 1,744 ไร่ และพื้นที่ปลูกปาล์มน้ ามัน (N) 2,853 (ตารางที่ 10)

ตารางที่ 10 พื้นที่ศักยภาพในการขยายการผลิตยางพารา

ข้าว (ไร่) อ้อยโรงงาน (ไร่) ปาล์มน ามัน (ไร่)
อ าเภอ
S3 N รวม S3 N รวม S3 N รวม

กุดชุม 38,694 102,078 140,772 649 - 649 - 758 758
ค้อวัง 56,882 4,999 61,881 - - - - - -

ค าเขื่อนแก้ว 92,949 21,731 114,680 - - - - 11 11
ทรายมูล 21,920 38,600 60,520 36 - 36 - 97 97

ไทยเจริญ 57,209 19,815 77,024 264 - 264 - 302 302
ป่าติ้ว 27,233 34,618 61,851 528 - 528 - 752 752

มหาชนะชัย 85,157 4,628 89,785 - - 19 19
เมืองยโสธร 37,668 90,014 127,682 104 - 104 - 93 93

เลิงนกทา 170,310 8,490 178,800 163 - 163 - 821 821

รวม 588,022 324,973 912,995 1,744 - 1,744 - 2,853 2,853

4) แนวทางการจัดการ
(1) พื้นที่ที่มีความเหมาะสมควรส่งเสริมการผลิต (S1 หรือ S2) ควรสนับสนุนให้เกษตรกร
ปลูกยางพาราต่อไป เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่เหมาะสม สามารถช่วยลดต้นทุนการผลิต และได้ผลผลิตที่มี
คุณภาพดี ซึ่งการปลูกยางพาราในพื้นที่ดังกล่าวข้างต้น สามารถน าไปสู่การต่อยอดโครงการที่ส าคัญ

ต่าง ๆ ได้ เช่น ระบบส่งเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ่ เกษตรแม่นย า เป็นต้น
พื้นที่ปลูกยางพาราในบริเวณที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) คือ พื้นที่ปลูก
ยางพาราในที่ดินที่มีข้อจ ากัดทางกายภาพบางประการต่อการปลูกยางพารา เช่น ความอุดมสมบูรณ์
ของดิน ความเป็นกรดเป็นด่าง แหล่งน้ า เป็นต้น พบมากอยู่ในอ าเภอเลิงนกทา อ าเภอกุดชุม และ

อ าเภอเมืองยโสธร
(2) พื้นที่ที่ควรปรับเปลี่ยนการผลิตในพื้นที่ไม่เหมาะสม (S3 หรือ N) ควรสนับสนุนให้
เข้าโครงการปรับเปลี่ยนการผลิต เช่น เปลี่ยนชนิดพืชที่มีความเหมาะสมกว่าการปลูกยางพารา

มีต้นทุนที่ต่ า และให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า เป็นต้น ทั้งนี้ต้องพิจารณาแหล่งรับซื้อร่วมด้วย