Page 10 - Yasothon
P. 10

2








                         1.4  ทรัพยากรดิน
                             ทรัพยากรดินของจังหวัดยโสธร แบ่งตามภูมิสัณฐาน ลักษณะทางธรณีวิทยา และ
                       วัตถุต้นก าเนิดดิน ได้ดังนี้

                             1) ที่ราบน  าท่วมถึง (Flood plain) ที่ราบริมแม่น้ าหรือล าธาร หน้าฝนหรือหน้าน้ า มักมี
                       น้ าท่วมเป็นครั้งคราว เป็นสภาพพื้นที่ที่เกิดจาการทับถมของตะกอนน้ าพา และมีตะกอนเพิ่มมากขึ้น

                       หลังน้ าท่วม แบ่งเป็น
                               (1) สันดินริมน้ า (Levee) เป็นที่ดอน เกิดจากการทับถมของตะกอนน้ าพาบริเวณริมฝั่ง
                       แม่น้ า เป็นสันนูนขนานไปกับริมฝั่งแม่น้ า การระบายน้ าค่อนข้างดีถึงดี เนื้อดินค่อนข้างหยาบ อาทิ
                       ชุดดินชุมพลบุรี (Chp)

                               (2) ที่ลุ่มหลังสันดินริมน้ า (Back Swamp, Basin) เป็นที่ลุ่มน้ าขังอยู่ระหว่างสันดินริมน้ า
                       กับตะพักล าน้ าหรือด้านข้างหุบเขา การระบายน้ าค่อนข้างเลวถึงเลว ดินลึกมาก เนื้อดินเหนียว
                       ละเอียด สีเทาและน้ าตาลปนเทา อาทิ ชุดดินกันทรวิชัย (Ka)

                             2) ที่ราบตะกอนน  าพา (Alluvial plain) เป็นบริเวณที่ได้รับอิทธิพลของแม่น้ าหรือล าน้ า
                       สาขา วัตถุต้นก าเนิดดินเป็นตะกอนน้ าพา (Alluvium) มีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบขนาดใหญ่สองฝั่งแม่น้ า

                       แต่ละฝั่งอาจมีที่ราบแบบขั้นบันไดหรือตะพักได้หลายระดับ ได้แก่ ตะพักล าน้ าระดับต่ า (Low Terrace)
                       เป็นที่ลุ่ม มีสภาพพื้นที่ราบเรียบ ดินลึกมาก เนื้อดินอาจเป็นดินเหนียวละเอียดถึงดินทรายแป้งละเอียด
                       สีเทา น้ าตาลปนเทา และน้ าตาล มีจุดประสีต่าง ๆ การระบายน้ าค่อนข้างเลวถึงเลว เช่น ชุดดินธวัชบุรี

                       (Th) ชุดดินหนองบุญนาก (Nbn) เป็นต้น
                             3) พื นเกือบราบ (Peneplain) เป็นภูมิลักษณ์ของพื้นผิวดินภายหลังการกร่อน เกิดจาก

                       การผุพังด้วยกระบวนการกร่อนท าลายโดยน้ า ท าให้พื้นที่สูงเดิมซึ่งขรุขระและสูงต่ าแตกต่างกันมาก
                       มีระดับต่ าลงจนมีลักษณะคล้ายลูกคลื่นลอนลาดหรือพื้นที่เกือบราบ วัตถุต้นก าเนิดดินเกิดจากการผุพัง
                       สลายตัวอยู่กับที่หรือเคลื่อนย้ายมาในระยะทางไม่ไกล ดินจึงมีลักษณะเด่นตามวัตถุต้นก าเนิดหรือ

                       หินที่รองรับอยู่ด้านล่างและระดับการพัฒนาตัวของดิน แบ่งเป็น
                               (1) พื้นที่แบบราบเรียบถึงลูกคลื่นลอนลาดเล็กน้อย การระบายน้ าค่อนข้างเลวถึงเลวใน
                       บริเวณที่ราบลุ่มหรือที่ราบ หรือตามร่องระหว่างที่ดอนหรือเนิน เนื้อดินส่วนใหญ่มีทรายปน มีสีเทา
                       หรือน้ าตาลปนเทา พบจุดสีต่าง ๆ ถัดขึ้นมาบริเวณพื้นที่ที่ค่อนข้างราบเรียบถึงเป็นลูกคลื่นลอนลาด

                       เล็กน้อย มีสีน้ าตาล น้ าตาลปนเหลือง และเหลือง และมีจุดประสีเทาค่อนข้างชัดเจน โดยเฉพาะ
                       ในช่วงตอนบนเนื่องจากการขังน้ า พบจุดประสีเหลือง น้ าตาล หรือแดงในดินล่าง มีการระบายน้ า
                       ค่อนข้างเลวถึงดีปานกลาง อาจพบชั้นดินเหนียวในตอนล่างของหน้าตัด และอาจพบชั้นลูกรังในช่วงที่
                       เปลี่ยนจากเนื้อดินหยาบเป็นเนื้อดินละเอียด ค่าปฏิกิริยาดินในสนามส่วนใหญ่เป็นกรดจัดถึงเป็นกลาง

                       เช่น ชุดดินโนนแดง (Ndg) ชุดดินละหานทราย (Lah) เป็นต้น
                               (2) พื้นที่ลูกคลื่นลอนลาด ลูกคลื่นลอนชัน และเนินเขา ดินลึกและลึกปานกลาง
                       เนื้อดินมีทรายปน ได้แก่ ดินร่วนเหนียวปนทราย ดินร่วนปนทราย ดินทรายปนดินร่วน สีน้ าตาล
                       น้ าตาลปนแดง อาจพบจุดประสีต่าง ๆ ลูกรัง และเศษหินปะปนในตอนล่างของหน้าตัดดิน ดินมี

                       การระบายน้ าค่อนข้างดีถึงดี เช่น ชุดดินมหาสารคาม (Msk) ชุดดินพระทองค า (Ptk) เป็นต้น
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15