Page 26 - Kalasin

18

ตารางที่ 6 (ต่อ)

ปลูกข้าว (ไร่) ปาล์มน้ํามัน (ไร่)
อําเภอ
S3 N รวม S3 N รวม

ร่องคํา 1,260 2,225 3,485 - 52 52
สมเด็จ 18,617 9,675 28,292 - 325 325

สามชัย 11,745 1,688 13,433 - 272 272

กมลาไสย 5,434 1,171 6,605 - - -
ยางตลาด 37,808 18,126 55,934 - 60 60

ท่าคันโท 15,147 2,753 17,900 - 341 341

ห้วยผึ้ง 12,359 673 13,032 - 363 363

ห้วยเม็ก 27,027 2,429 29,456 - 187 187
สหัสขันธ์ 9,010 6,634 15,644 - 72 72

หนองกุงศรี 36,892 400 37,292 - 943 943

กุฉินารายณ์ 59,994 11,389 71,383 - 1,092 1,092
ฆ้องชัยพัฒนา 2,061 5,606 7,667 - - -

เมืองกาฬสินธุ์ 30,226 24,968 55,194 - 190 190

รวม 330,610 139,777 470,387 - 4,897 4,897

4) แนวทางการจัดการ
(1) พื้นที่ที่มีความเหมาะสมควรส่งเสริมการผลิต (S1 หรือ S2) ควรสนับสนุนให้เกษตรกร
ปลูกอ้อยโรงงานต่อไปเนื่องจากเป็นพื้นที่ที่เหมาะสม สามารถช่วยลดต้นทุนการผลิตและได้ผลผลิต
ที่มีคุณภาพดี ซึ่งการปลูกอ้อยโรงงานในพื้นที่ดังกล่าวข้างต้นสามารถนําไปสู่การต่อยอดโครงการ
ที่สําคัญต่าง ๆ ได้ เช่น เกษตรอินทรีย์ ระบบส่งเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ่ เกษตรแม่นยํา เป็นต้น

พื้นที่ปลูกอ้อยโรงงานในบริเวณที่มีความเหมาะสมสูง (S1) คือ พื้นที่ปลูกอ้อยโรงงาน
ในที่ดินที่ไม่มีข้อจํากัดทางกายภาพต่อการปลูกอ้อยโรงงาน ซึ่งควรสงวนไว้เป็นแหล่งปลูกอ้อยโรงงาน
ที่สําคัญของจังหวัด โดยกระจายอยู่ในอําเภอนาคู อําเภอห้วยเม็ก อําเภอยางตลาด เป็นต้น

พื้นที่ปลูกอ้อยโรงงานในบริเวณที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) คือ พื้นที่ปลูก
อ้อยโรงงานในที่ดินที่มีข้อจํากัดทางกายภาพบางประการต่อการปลูกอ้อยโรงงานเช่น ความอุดมสมบูรณ์
ของดิน ความเป็นกรดเป็นด่าง ความชื้น โดยกระจายอยู่ในอําเภอกุฉินารายณ์ อําเภอหนองกุงศรี อําเภอ
ห้วยเม็ก เป็นต้น

(2) พื้นที่ที่ควรปรับเปลี่ยนการผลิตในพื้นที่ไม่เหมาะสม (S3 หรือ N) ควรสนับสนุนให้เข้า
โครงการปรับเปลี่ยนการผลิต เช่น เปลี่ยนชนิดพืชที่มีความเหมาะสมกว่าการปลูกอ้อยโรงงาน มีต้นทุนที่ต่ํา
และให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า เป็นต้น แต่ทั้งนี้ต้องพิจารณาแหล่งรับซื้อร่วมด้วย