Page 35 - Phatthalung
P. 35
27
4.3 มังคุด
1) พื้นที่ปลูกมังคุดในบริเวณที่มีความเหมาะสมสูง (S1) คือ พื้นที่ปลูกมังคุดในที่ดินที่ไม่มี
ข้อจำกัดทางกายภาพต่อการปลูกมังคุดซึ่งควรสงวนไว้เป็นแหล่งปลูกมังคุดที่สำคัญของจังหวัด
คณะอนุกรรมการพัฒนาที่ดินจังหวัดสมควรให้มีการเสนอแผนการใช้ที่ดินเพื่อสงวนให้เป็นพื้นที่ปลูก
มังคุดที่สำคัญของจังหวัด และมีการบริหารจัดการน้ำอย่างดี รวมทั้งการจัดการดินและปุ๋ยตามมาตรฐาน
ส่งเสริมให้มีการใช้ปุ๋ยให้เหมาะสมกับสภาพพื้นที่ สนับสนุนการรวมกลุ่มเป็นระบบส่งเสริมการเกษตร
แบบแปลงใหญ่สร้างเครือข่ายในรูปแบบของสหกรณ์ กลุ่มเกษตรกร วิสาหกิจชุมชน ปรับเปลี่ยนวิถีการ
ผลิตสู่การผลิตผลไม้ครบวงจร เช่น บริหารจัดการผลผลิตแบบป้องกันความเสี่ยงโดยใช้การตลาดนำการ
ผลิตเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและพัฒนาให้เกษตรกรเพาะปลูกตามการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี
(Good Agricultural Practices : GAP) เน้นการถ่ายทอดองค์ความรู้และเทคโนโลยีการพัฒนาคุณภาพ
ผลไม้ให้สอดคล้องตามฤดูกาล การผลิตผลไม้คุณภาพตามแหล่งกำเนิดภูมิศาสตร์ และไม้ผล
อัตลักษณ์ของจังหวัด
2) พื้นที่ปลูกมังคุดในบริเวณที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) คือ พื้นที่ปลูกมังคุดในที่ดิน
ที่มีข้อจำกัดทางกายภาพบางประการต่อการปลูกมังคุด เช่น ความอุดมสมบูรณ์ของดิน ความเป็นกรด
เป็นด่าง ความชื้นในดิน เนื่องจากมังคุดเป็นไม้ผลซึ่งบางช่วงมีความต้องการการใช้น้ำในปริมาณที่มาก
ควรสนับสนุนด้านการบริหารจัดการน้ำ เช่น ชลประทาน แหล่งน้ำในไร่นานอกเขตชลประทาน ใช้ปัจจัย
การผลิตในอัตราและช่วงเวลาที่เหมาะสม จะสร้างความมั่นใจให้กับเกษตรกรผู้ปลูกมังคุด ภาครัฐควร
สร้างองค์ความรู้กับเกษตรกร เพื่อเป็นเครื่องมือช่วยตัดสินใจในการปรับเปลี่ยนชนิดพืชให้เหมาะสม
หากต้องการปรับเปลี่ยนชนิดพืชควรปรับเปลี่ยนเป็นพืชที่มีต้นทุนต่ำและให้ผลตอบแทนสูง
3) พื้นที่ที่ควรปรับเปลี่ยนการผลิตในพื้นที่ไม่เหมาะสม (S3 หรือ N) ควรสนับสนุนให้เกษตรกร
ปรับเปลี่ยนการผลิต โดยเข้าร่วมโครงการบริหารจัดการพื้นที่เกษตรกรรม (Zoning by Agri-Map)
เพื่อปรับเปลี่ยนไปปลูกพืชที่มีความเหมาะสม มีต้นทุนที่ต่ำ และให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าการปลูกมังคุด
แต่ต้องพิจารณาแหล่งรับซื้อร่วมด้วย ทั้งนี้ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้ความรู้ด้านการปรับปรุงดิน
สนับสนุนแหล่งน้ำ จัดหาแหล่งเงินทุน ทั้งนี้เกษตรกรสามารถเลือกปลูกพืชชนิดใหม่ที่มีความเหมาะสม
และให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า หรือใช้พื้นที่ผลิตอาหารเพื่อบริโภคในครัวเรือน
4) พื้นที่ที่มีศักยภาพ หรือมีความเหมาะสมสำหรับการปลูกมังคุด แต่ปัจจุบันเกษตรกร
ไม่ได้ใช้พื้นที่เพื่อปลูกมังคุด แต่มีการใช้พื้นที่เพื่อปลูกพืชชนิดอื่นทดแทน ทั้งนี้ หากเกษตรกรใช้พื้นที่
ดังกล่าวปลูกพืชอายุสั้น ในอนาคตสามารถกลับมาปลูกมังคุดได้อีก แต่หากเกษตรกรใช้พื้นที่ดังกล่าวเพื่อ
ปลูกไม้ผลหรือไม้ยืนต้น อาจเป็นเรื่องยาก ต้องรอจนพืชเดิมครบอายุตัดโค่น แต่ทั้งนี้ต้องพิจารณาต้นทุน
การผลิตร่วมด้วย ภาครัฐควรประชาสัมพันธ์และสร้างมาตรการจูงใจให้เกษตรกรกลับมาปลูกมังคุดในพื้นที่
นี้ หรือทำในรูปแบบสวนผสมระหว่างไม้ผลเขตร้อน เช่น เงาะ ทุเรียน ลองกอง เป็นต้น ทั้งนี้ต้องพิจารณา
ลักษณะทางการตลาดร่วมด้วย
4.4 ปาล์มน้ำมัน
1) พื้นที่ปลูกปาล์มน้ำมันในบริเวณที่มีความเหมาะสมสูง (S1) คือ พื้นที่ปลูกปาล์มน้ำมัน
ในที่ดินที่ไม่มีข้อจำกัดทางกายภาพต่อการปลูกปาล์มน้ำมัน ซึ่งควรสงวนไว้เป็นแหล่งปลูกปาล์มน้ำมัน
ที่สำคัญของจังหวัด คณะอนุกรรมการพัฒนาที่ดินจังหวัดพัทลุง สมควรให้มีการเสนอแผนการใช้ที่ดิน
เพื่อสงวนให้เป็นพื้นที่ปลูกปาล์มน้ำมันที่สำคัญของจังหวัด และมีการบริหารจัดการน้ำอย่างดี รวมทั้งการ

