Page 31 - NakhonSiThammarat
P. 31
23
ตารางที่ 8 พื้นที่ศักยภาพในการขยายการผลิตข้าว
ยางพารา (ไร่) มะพร้าว (ไร่)
อำเภอ
S3 N รวม S3 N รวม
ขนอม 50 - 50 - 18 18
ฉวาง 21,255 - 21,255 - 9 9
สิชล 8,847 - 8,847 - 631 631
ชะอวด 39,263 - 39,263 - 198 198
นาบอน 25,093 - 25,093 - 34 34
พิปูน - - - - - -
ทุ่งสง 18,191 - 18,191 - 72 72
นบพิตำ 1,518 - 1,518 - 8 8
บางขัน 4 - 4 - - -
ลานสกา 795 - 795 - 65 65
หัวไทร 666 - 666 - 2,410 2,410
ท่าศาลา 20,954 - 20,954 - 1,592 1,592
ปากพนัง 29 - 29 - 22,115 22,115
พระพรหม 8,136 - 8,136 - 348 348
จุฬาภรณ์ 12,165 - 12,165 - 60 60
ช้างกลาง 1607 - 1,607 - - -
ทุ่งใหญ่ 13,880 - 13,880 - 11 11
พรหมคีรี 3,538 - 3,538 - 144 144
ถ้ำพรรณรา 5,432 - 5,432 - 1 1
เชียรใหญ่ 1,416 - 1,416 - 3,731 3,731
ร่อนพิบูลย์ 10,247 - 10,247 - 158 158
เฉลิมพระเกียรติ 1,392 - 1,392 - 1,056 1,056
เมืองนครศรีธรรมราช 7,108 - 7,108 - 8,479 8,479
รวม 201,586 - 201,586 - 41,140 41,140
4) แนวทางการจัดการ
(1) พื้นที่ที่มีความเหมาะสมควรส่งเสริมการผลิต (S1 หรือ S2) ควรสนับสนุนให้
เกษตรกรปลูกข้าวต่อไปเนื่องจากเป็นพื้นที่ที่เหมาะสม สามารถช่วยลดต้นทุนการผลิตและได้ผลผลิต
ที่มีคุณภาพดี ซึ่งการปลูกข้าวในพื้นที่ดังกล่าวข้างต้นสามารถนำไปสู่การต่อยอดโครงการที่สำคัญต่าง ๆ
ได้ เช่น เกษตรอินทรีย์ ระบบส่งเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ่ เกษตรแม่นยำ เป็นต้น
พื้นที่ปลูกข้าวในบริเวณที่มีความเหมาะสมสูง (S1) คือพื้นที่ปลูกข้าวในที่ดินที่ไม่มี
ข้อจำกัดทางกายภาพต่อการปลูกข้าว ซึ่งควรสงวนไว้เป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญของจังหวัด
กระจายอยู่ในอำเภอหัวไทร อำเภอปากพนัง และอำเภอเชียรใหญ่ เป็นต้น
พื้นที่ปลูกข้าวในบริเวณที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) คือพื้นที่ปลูกข้าวในที่ดิน
ที่มีข้อจำกัดทางกายภาพบางประการต่อการปลูกข้าว เช่น ความอุดมสมบูรณ์ของดิน ความเป็นกรด
เป็นด่าง และแหล่งน้ำ กระจายอยู่ในอำเภอท่าศาลา อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช และอำเภอลานสกา เป็นต้น

