Page 17 - Yasothon

9

ทั้งนี้ ในการส่งเสริมการปลูกพืชจะพิจารณาเฉพาะพื้นที่ที่มีศักยภาพคงเหลือในระดับ
ความเหมาะสมสูง (S1) และระดับความเหมาะสมปานกลาง (S2) เท่านั้น เนื่องจากสภาพพื้นที่ปลูกพืช
ตรงตามศักยภาพของดิน การลงทุนต่ าก็สามารถเพิ่มผลผลิตได้ จึงควรส่งเสริมในพื้นที่ดังกล่าว
เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลศักยภาพพื้นที่ร่วมกับพื้นที่ปลูกพืชในปัจจุบัน พบว่า พื้นที่ที่ควร

พิจารณาให้มีการปรับเปลี่ยนไปปลูกข้าว คือ บริเวณที่เป็นพื้นที่ปลูกยางพารา (S3) 13,452 ไร่ พื้นที่
ปลูกมันส าปะหลัง (S3) 7,017 ไร่ และพื้นที่ปลูกอ้อยโรงงาน (S3) 279 ไร่ (ตารางที่ 4) แต่เนื่องจาก
นโยบายของคณะกรรมการนโยบายบริหารจัดการข้าวต้องการรักษาดุลยภาพผลผลิตข้าว ดังนั้น
ควรพิจารณาปลูกพืชเศรษฐกิจชนิดอื่นที่สอดคล้องกับความต้องการของตลาด

ตารางที่ 4 พื้นที่ศักยภาพในการขยายการผลิตข้าว

ยางพารา (ไร่) มันส าปะหลัง (ไร่) อ้อยโรงงาน (ไร่)
อ าเภอ
S3 N รวม S3 N รวม S3 N รวม

กุดชุม 123 - 123 509 - 509 - - -
ค้อวัง - - - 52 - 52 - - -

ค าเขื่อนแก้ว 22 - 22 223 - 223 - - -
ทรายมูล 1,972 - 1,972 300 - 300 - - -

ไทยเจริญ 63 - 63 323 - 323 - - -
ป่าติ้ว 117 - 117 276 - 276 150 - 150

มหาชนะชัย - - - 64 - 64 - - -
เมืองยโสธร 10,715 - 10,715 2,614 - 2,614 129 - 129

เลิงนกทา 440 - 440 2,656 - 2,656 - - -

รวม 13,452 - 13,452 7,017 - 7,017 279 - 279

4) แนวทางการจัดการ
(1) พื้นที่ที่มีความเหมาะสมควรส่งเสริมการผลิต (S1 หรือ S2) ควรสนับสนุนให้เกษตรกร
ปลูกข้าวต่อไปเนื่องจากเป็นพื้นที่ที่เหมาะสม สามารถช่วยลดต้นทุนการผลิตและได้ผลผลิตที่มีคุณภาพดี

ซึ่งการปลูกข้าวในพื้นที่ดังกล่าวข้างต้น สามารถน าไปสู่การต่อยอดโครงการที่ส าคัญต่าง ๆ ได้ เช่น
เกษตรอินทรีย์ ระบบส่งเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ่ เกษตรแม่นย า เป็นต้น
พื้นที่ปลูกข้าวในบริเวณที่มีความเหมาะสมสูง (S1) คือ พื้นที่ปลูกข้าวในที่ดินที่ไม่มี
ข้อจ ากัดทางกายภาพต่อการปลูกข้าว ซึ่งควรสงวนไว้เป็นแหล่งปลูกข้าวที่ส าคัญของจังหวัด
พบมากอยู่ในอ าเภอมหาชนะชัย และอ าเภอเลิงนกทา

พื้นที่ปลูกข้าวในบริเวณที่มีความเหมาะสมปานกลาง (S2) คือ พื้นที่ปลูกข้าวในที่ดินที่มี
ข้อจ ากัดทางกายภาพบางประการต่อการปลูกข้าว เช่น ความอุดมสมบูรณ์ของดิน ความเป็นกรดเป็นด่าง
และแหล่งน้ า พบมากอยู่ในอ าเภอเมืองยโสธร อ าเภอค าเขื่อนแก้ว และอ าเภอเลิงนกทา