Page 10 - Surin
P. 10
2
1.4 ทรัพยากรดิน
ทรัพยากรดินจังหวัดสุรินทร์ แบ่งตามภูมิสัณฐาน ลักษณะทางธรณีวิทยาและวัตถุต้นกําเนิดดิน
ได้ดังนี้
1) ที่ราบน้ําท่วมถึง (Flood plain) ที่ราบริมแม่น้ําหรือลําธาร หน้าฝนหรือหน้าน้ํามักมี
น้ําท่วมเป็นครั้งคราว เป็นสภาพพื้นที่ที่เกิดจาการทับถมของตะกอนน้ําพาและมีตะกอนเพิ่มมากขึ้น
หลังน้ําท่วม แบ่งเป็น
(1) สันดินริมน้ํา (Levee) เป็นพื้นที่ดอน เกิดจากการทับถมของตะกอนน้ําพา บริเวณริมฝั่ง
แม่น้ําเป็นสันนูนขนานไปกับริมฝั่งแม่น้ํา การระบายน้ําค่อนข้างดีถึงดี เนื้อดินค่อนข้างหยาบ อาทิ
ชุดดินชุมพลบุรี (Chp)
(2) ที่ลุ่มหลังสันดินริมน้ํา (Back swamp, basin) เป็นที่ลุ่มน้ําขังอยู่ระหว่างสันดินริมน้ํา
กับตะพักลําน้ําหรือด้านข้างหุบเขา การระบายน้ําค่อนข้างเลวถึงเลว ดินลึกมาก เนื้อดินเหนียวละเอียด
สีเทาและน้ําตาลปนเทา อาทิ ชุดดินกันทรลักษณ์วิชัย (Ka)
2) ที่ราบตะกอนน้ําพา (Alluvial plain) เป็นบริเวณที่ได้รับอิทธิพลของแม่น้ําหรือลําน้ําสาขา
วัตถุต้นกําเนิดดินเป็นตะกอนน้ําพา (Alluvium) มีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบขนาดใหญ่สองฝั่งแม่น้ํา แต่ละฝั่ง
อาจมีที่ราบแบบขั้นบันไดหรือตะพักได้หลายระดับ แบ่งเป็น
(1) ตะพักลําน้ําระดับต่ํา (Low terrace) เป็นที่ลุ่ม มีสภาพพื้นที่ราบเรียบดินลึกมาก เนื้อดิน
อาจเป็นดินเหนียวละเอียดถึงดินทรายแป้งละเอียด สีเทา น้ําตาลปนเทา และน้ําตาล มีจุดประสีต่างๆ
การระบายน้ําค่อนข้างเลวถึงเลว เช่น ชุดดินหนองบุญนาก (Nbn) ชุดดินศรีขรภูมิ (Sik) ชุดดินธวัชบุรี
(Th) ชุดดินวัฒนา (Wa) เป็นต้น รวมทั้งดินที่มีผลกระทบจากเกลือ เช่น ชุดดินกุลาร้องไห้ (Ki) ชุดดิน
ประทาย (Pt) เป็นต้น
(2) ตะพักลําน้ําระดับกลางและระดับสูง (Middle and high terrace) เป็นที่ดอน มีสภาพพื้นที่
ค่อนข้างราบเรียบถึงลูกคลื่นลอนลาด ดินตื้นถึงชั้นกรวดลูกรังถึงดินลึกมาก เนื้อดินเป็นดินร่วนหยาบ
ดินร่วนละเอียดหรือดินร่วนปนชิ้นส่วนหยาบมาก สีน้ําตาล เหลือง น้ําตาลปนแดงไปจนถึงแดง
การระบายน้ําดีปานกลางถึงดี เช่น ชุดดินจักราช (Ckr) ชุดดินชุมพวง (Cpg) ชุดดินท่าตูม (Tt) เป็นต้น
3) พื้นเกือบราบ (Peneplain) เป็นภูมิลักษณ์ของพื้นผิวดินภายหลังการกร่อน เกิดจาก
การผุพังด้วยกระบวนการกร่อนทําลายโดยน้ํา ทําให้พื้นที่สูงเดิมซึ่งขรุขระและสูงต่ําแตกต่างกันมาก
มีระดับต่ําลงจนมีลักษณะคล้ายลูกคลื่นลอนลาดหรือพื้นที่เกือบราบ วัตถุต้นกําเนิดดินเกิดจากการผุพัง
สลายตัวอยู่กับที่หรือเคลื่อนย้ายมาในระยะทางไม่ไกล ดินจึงมีลักษณะเด่นตามวัตถุต้นกําเนิดหรือ
หินที่รองรับอยู่ด้านล่างและระดับการพัฒนาตัวของดิน แบ่งเป็น
(1) พื้นที่แบบราบเรียบถึงลูกคลื่นลอนลาดเล็กน้อย การระบายน้ําค่อนข้างเลวถึงเลว
ในบริเวณที่ราบลุ่มหรือที่ราบ หรือตามร่องระหว่างที่ดอนหรือเนิน เนื้อดินส่วนใหญ่มีทรายปน มีสีเทา
หรือน้ําตาลปนเทา พบจุดสีต่างๆ ถัดขึ้นมาบริเวณพื้นที่ที่ค่อนข้างราบเรียบถึงเป็นลูกคลื่นลอนลาดเล็กน้อย
มีสีน้ําตาล น้ําตาลปนเหลืองและเหลือง และมีจุดประสีเทาค่อนข้างชัดเจนโดยเฉพาะในช่วงตอนบน
เนื่องจากการขังน้ํา พบจุดประสีเหลือง น้ําตาลหรือแดงในดินล่าง มีการระบายน้ําค่อนข้างเลวถึงดีปานกลาง
อาจพบชั้นดินเหนียวในตอนล่างของหน้าตัด และอาจพบชั้นลูกรังในช่วงที่เปลี่ยนจากเนื้อดินหยาบ

