Page 18 - RoiEt
P. 18
10
ตารางที่ 3 (ต่อ)
เนื้อที่ชั้นความเหมาะสม (ไร่)
อำเภอ ประเภทพื้นที่
S1 S2 S3 N รวม
2,001 25,624 27,257 37,102 91,984
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 1,989 21,908 26,239 12,032 62,167
หนองฮี
เหมาะสมต่าง ๆ (ปลูกจริง) (99.40%) (85.50%) (96.27%) (32.43%) (67.58%)
12 3,716 - - 3,729
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ
(0.60%) (14.50%) - - (4.05%)
798 74,621 66,433 86,002 227,854
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 181 68,334 61,551 45,332 175,398
อาจสามารถ
เหมาะสมต่าง ๆ (ปลูกจริง) (22.68%) (91.57%) (92.65%) (52.71%) (76.98%)
617 6,288 - - 6,905
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ
(77.32%) (8.43%) - - (3.03%)
182,530 1,661,133 1,219,501 1,680,053 4,743,217
พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน
(100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%) (100.00%)
รวมทั้ง พื้นที่เพาะปลูกในชั้นความ 134,122 1,494,695 1,101,988 609,381 3,340,186
จังหวัด เหมาะสมต่าง ๆ (ปลูกจริง) (73.48%) (89.98%) (90.36%) (36.27%) (70.42%)
48,408 166,437 - - 214,845
พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ
(26.52%) (10.02%) - - (4.53%)
ทั้งนี้ ในการส่งเสริมการปลูกพืชจะพิจารณาเฉพาะพื้นที่ที่มีศักยภาพคงเหลือในระดับ
ความเหมาะสมสูง (S1) และระดับความเหมาะสมปานกลาง (S2) เท่านั้น เนื่องจากสภาพพื้นที่ปลูกพืช
ตรงตามศักยภาพของดิน การลงทุนต่ำก็สามารถเพิ่มผลผลิตได้ จึงควรส่งเสริมในพื้นที่ดังกล่าว
เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลศักยภาพพื้นที่ร่วมกับพื้นที่ปลูกพืชในปัจจุบัน พบว่า พื้นที่ที่ควร
พิจารณาให้มีการปรับเปลี่ยนไปปลูกข้าว คือ บริเวณที่เป็นพื้นที่ปลูกมันสำปะหลัง (S3) 3,618 ไร่ และ
พื้นที่ปลูกยางพารา (S3) 1,685 ไร่ (ตารางที่ 4) แต่เนื่องจากนโยบายของคณะกรรมการนโยบายบริหาร
จัดการข้าวต้องการรักษาดุลยภาพผลผลิตข้าว ดังนั้น จึงควรพิจารณาปลูกพืชเศรษฐกิจชนิดอื่นที่
สอดคล้องกับความต้องการของตลาด

