Page 12 - Phitsanulok
P. 12

4








                         1.7  เขตปฏิรูปที่ดิน
                             เขตปฏิรูปที่ดินในพื้นที่จังหวัดพิษณุโลก มีเนื้อที่ 638,735 ไร (รอยละ 9.70 ของพื้นที่จังหวัด)
                       โดยอําเภอที่มีพื้นที่เขตปฏิรูปที่ดินมากที่สุด ไดแก อําเภอวังทอง อําเภอชาติตระการ และอําเภอนครไทย
                       ตามลําดับ (ตารางผนวกที่ 4)

                         1.8  การขึ้นทะเบียนเกษตรกร

                             จากฐานขอมูลทะเบียนเกษตรกรของกรมสงเสริมการเกษตร จังหวัดพิษณุโลกมีการ
                       ขึ้นทะเบียนเกษตรกรผูปลูกพืชหรือเลี้ยงสัตวทั้งหมดในป 2563 จํานวน 163,398 ราย รวมพื้นที่
                       2,739,393 ไร และกิจกรรมที่มีพื้นที่ปลูกมาก ไดแก ขาวนาป ขาวนาปรัง ขาวโพดเลี้ยงสัตว มันสําปะหลัง
                       โรงงาน ตามลําดับ (ตารางผนวกที่ 5)

                             ทะเบียนเกษตรพืชสมุนไพร จากฐานขอมูลกลาง (Farmer One) สํานักงานเศรษฐกิจการเกษตร
                       เกษตรกรไดขึ้นทะเบียนปลูกพืชสมุนไพรในจังหวัดพิษณุโลก พื้นที่ 1,376.81 ไร เกษตรกร 162 ราย
                       มีพืชสมุนไพรหลัก 19 ชนิดสมุนไพรที่มีการปลูกมาก ไดแกพริกไทย กฤษณา ยอบาน ตามลําดับ

                       (ตารางผนวกที่ 6)
                         1.9  ที่ตั้งโรงงานและแหลงรับซื้อสินคาเกษตร

                             จังหวัดพิษณุโลกมีแหลงรับซื้อสินคาเกษตรและสหกรณการเกษตรที่สําคัญ จํานวน 79แหง
                       และที่ตั้งโรงงานทางการเกษตร 111 แหง โดยมีที่ตั้งสหกรณการเกษตรมากที่สุด 38 แหง (ตารางผนวกที่ 7)

                       2. การวิเคราะหพืชเศรษฐกิจหลัก

                           พืชเศรษฐกิจที่สําคัญพิจารณาจากพืชที่มีพื้นที่ปลูกมากและมีมูลคาการสงออกหรือแปรรูปโดย

                       กระทรวงเกษตรและสหกรณประกาศพืชเศรษฐกิจ 13 ชนิดพืช ไดแก ขาว มันสําปะหลัง ยางพารา
                       ปาลมน้ํามัน ออยโรงงานขาวโพดเลี้ยงสัตว สับปะรดโรงงาน ลําไย เงาะ ทุเรียน มังคุด มะพราว และ
                       กาแฟ จากพื้นที่ปลูกพืชเศรษฐกิจดังกลาว กรมพัฒนาที่ดินไดกําหนดระดับความเหมาะสมของพื้นที่
                       ปลูกรายจังหวัด โดยวิเคราะหจากสภาพพื้นที่ ลักษณะของดิน ปริมาณน้ําฝน แหลงน้ําชลประทาน

                       รวมกับการจัดการพื้นที่และลักษณะรายพืช โดยแบงระดับความเหมาะสม เปน 4 ระดับ ไดแก
                           ระดับที่ 1 เปนพื้นที่ความเหมาะสมสูง (S1) การปลูกพืชใหผลตอบแทนสูง
                           ระดับที่ 2 เปนพื้นที่ความเหมาะสมปานกลาง (S2) การปลูกพืชใหผลตอบแทนสูง แตพบ
                       ขอจํากัดบางประการซึ่งสามารถบริหารจัดการได

                           ระดับที่ 3 เปนพื้นที่ความเหมาะสมเล็กนอย (S3) มีขอจํากัดการของดินและน้ํา สงผลใหการผลิต
                       พืชใหผลตอบแทนต่ํา การใชพื้นที่ตองใชตนทุนสูงในการจัดการ และมีความเสี่ยงจากน้ําทวมและขาดน้ํา
                           ระดับที่ 4 เปนพื้นที่ไมเหมาะสม (N)
                           จังหวัดพิษณุโลกมีพื้นที่พืชเศรษฐกิจสําคัญที่ปลูกมาก 4 ลําดับแรก ไดแก ขาว ออยโรงงาน

                       มันสําปะหลัง และขาวโพดเลี้ยงสัตว (ตารางที่ 2)
   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17