Page 9 - Phayao
P. 9

1. ขอมูลทั่วไป


                           จังหวัดพะเยา มีพื้นที่ 6,335.06 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,959,412 ไร ตั้งอยูภาคเหนือของ
                       ประเทศไทย ประกอบดวย 9 อําเภอ 68 ตําบล (ตารางผนวกที่ 1) มีจํานวนประชากร 467,356 คน
                       (กรมการปกครอง, 2563)

                         1.1  อาณาเขตติดตอ
                             ทิศเหนือ      ติดตอ  จังหวัดเชียงราย

                             ทิศใต        ติดตอ  จังหวัดลําปาง และจังหวัดแพร
                             ทิศตะวันออก    ติดตอ  จังหวัดนาน และสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
                             ทิศตะวันตก    ติดตอ  จังหวัดลําปาง

                         1.2  ภูมิประเทศ

                             สภาพภูมิประเทศของจังหวัดพะเยาโดยทั่วไปเปนเทือกเขาลอมรอบทั้งทางดานตะวันตก
                       ตะวันออก ใต และทางตอนกลางของจังหวัด สูงจากระดับน้ําทะเลปานกลาง 200 – 1,000 เมตร มีที่
                       ราบระหวางภูเขาเต็ม ไดแก ที่ราบลุมแมน้ําอิง และที่ราบลุมแมน้ํายม เปนบริเวณที่เหมาะสมแกการ
                       เพาะปลูก

                         1.3  ภูมิอากาศ

                             สภาพภูมิอากาศจังหวัดพะเยา ไดรับอิทธิพลของลมมรสุมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ทําให
                       มีอากาศหนาวเย็นและแหง และลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต ทําใหมีฝนตกชุก มี 3 ฤดู ไดแก ฤดูรอน
                       เริ่มตั้งแตกลางเดือนกุมภาพันธถึงกลางเดือนพฤษภาคม มีอากาศรอนอบอาว โดยเฉพาะในเดือน
                       เมษายน อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 31.7 องศาเซลเซียส ฤดูฝน เริ่มตั้งแตกลางเดือนพฤษภาคมถึง
                       กลางเดือนตุลาคม อากาศชุมชื้นและมีฝนตกชุกตั้งแตประมาณกลางเดือนพฤษภาคมเปนตนไป เดือน

                       กันยายนมีฝนตกมากที่สุด ฤดูหนาวเริ่มตั้งแตกลางเดือนตุลาคมถึงกลางเดือนกุมภาพันธ อากาศหนาว
                       เย็นและแหงแลง เดือนธันวาคมมีอากาศหนาวที่สุด อุณหภูมิต่ําสุดเฉลี่ย 20.2 องศาเซลเซียส

                         1.4  ทรัพยากรดิน
                             ทรัพยากรดินจังหวัดพะเยา แบงตามภูมิสัณฐาน ลักษณะทางธรณีวิทยา และวัตถุตนกําเนิดดิน

                       ไดดังนี้
                             1) ที่ราบน้ําทวมถึง (Flood plain) ที่ราบริมแมน้ําหรือลําธาร หนาฝนหรือหนาน้ํา มักมี
                       น้ําทวมเปนครั้งคราว เปนสภาพพื้นที่ที่เกิดจาการทับถมของตะกอนน้ําพา และมีตะกอนเพิ่มมากขึ้น
                       หลังน้ําทวม แบงเปน

                               (1)  สันดินริมน้ํา (Levee) เปนที่ดอน มีสภาพพื้นที่คอนขางราบเรียบถึงลูกคลื่นลอน
                       ลาดเล็กนอย เกิดจากการทับถมของตะกอนน้ําพาบริเวณริมฝงแมน้ํา เปนสันนูนขนานไปกับริมฝง
                       แมน้ําดินลึก เนื้อดินรวนหยาบ สีน้ําตาล สีน้ําตาลปนแดง การระบายน้ําดีปานกลางถึงดี อาทิ ชุดดิน
                       เชียงใหม (Cm)
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14