Page 9 - Nan
P. 9

1. ขอมูลทั่วไป


                           จังหวัดนาน มีพื้นที่ 11,472.072 ตารางกิโลเมตร หรือ 7,170,045 ไร ตั้งอยูในภาคเหนือของ
                       ประเทศไทย ประกอบดวย 15 อําเภอ 99 ตําบล (ตารางผนวกที่ 1) มี จํานวนประชากร 476,727 คน
                       (กรมการปกครอง, 2563)

                         1.1  อาณาเขตติดตอ
                             ทิศเหนือ      ติดตอ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

                             ทิศใต       ติดตอ จังหวัดอุตรดิตถ และจังหวัดแพร
                             ทิศตะวันออก   ติดตอ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
                             ทิศตะวันตก    ติดตอ จังหวัดนาน

                         1.2  ภูมิประเทศ

                             สภาพภูมิประเทศของจังหวัดนานโดยทั่วไปมีลักษณะเปนภูเขาสูงสลับกับเนินเขาและที่ราบ
                       มีความสูงจากระดับทะเลปานกลางเฉลี่ย 600 - 1,200 เมตร ภูเขาที่สําคัญ ไดแก ดอยภูแวในเขต
                       อําเภอปว ดอยภูคา สูง 1,980 เมตร เปนดอยที่สูงที่สุดอยูในอําเภอปว ดอยผากิ อยูในเขตอําเภอบาน
                       หลวง แมน้ําที่สําคัญ ไดแก แมน้ํานาน ซึ่งมีตนน้ําอยูที่บริเวณดอยภูแว

                         1.3  ภูมิอากาศ

                               สภาพภูมิอากาศของจังหวัดนาน ไดรับอิทธิพลจากลมมรสุม 2 ประเภท คือ ลมมรสุม
                       ตะวันตกเฉียงใตและลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งป 25.9 องศาเซลเซียส มี 3 ฤดู
                       ฤดูรอนเริ่มตั้งแตเดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม อากาศรอนอบอาวและอากาศรอนจัดในชวงเดือน
                       เมษายน อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 33.0 องศาเซลเซียส ฤดูฝน เริ่มตั้งแตเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม
                       และฤดูหนาว เริ่มตั้งแตเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ อากาศหนาวถึงหนาวจัด


                         1.4  ทรัพยากรดิน
                             ทรัพยากรดินของจังหวัดนาน แบงตามภูมิสัณฐาน ลักษณะทางธรณีวิทยา และวัตถุ       ตน
                       กําเนิดดิน ไดดังนี้
                             1) ที่ราบน้ําทวมถึง (Flood plain) ที่ราบริมแมน้ําหรือลําธาร หนาฝนหรือหนาน้ํา มักมี

                       น้ําทวมเปนครั้งคราว เปนสภาพพื้นที่ที่เกิดจาการทับถมของตะกอนน้ําพา และมีตะกอนเพิ่มมากขึ้น
                       หลังน้ําทวม แบงเปน
                               (1)  สันดินริมน้ํา (levee) เปนที่ดอน มีสภาพพื้นที่คอนขางราบเรียบถึงลูกคลื่นลอนลาด
                       เล็กนอย เกิดจากการทับถมของตะกอนน้ําพาบริเวณริมฝงแมน้ํา เปนสันนูนขนานไปกับริมฝงแมน้ํา

                       ดินลึกถึงลึกมาก เนื้อดินรวนหยาบถึงดินทรายแปงละเอียด สีแดง น้ําตาล และน้ําตาลปนแดง การ
                       ระบายน้ําดีปานกลางถึงดี อาทิ ชุดดินเชียงใหม (Cm)
                             2) ที่ราบตะกอนน้ําพา (Alluvial plain) เปนบริเวณที่ไดรับอิทธิพลของแมน้ําหรือลําน้ํา
                       สาขา วัตถุตนกําเนิดดินเปนตะกอนน้ําพา (Alluvium) มีสภาพพื้นที่เปนที่ราบขนาดใหญสองฝงแมน้ํา

                       แตละฝงอาจมีที่ราบแบบขั้นบันไดหรือตะพักไดหลายระดับ แบงเปน
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14