Page 28 - Nan
P. 28

20







                         2.4  ลําไย
                             ลําไยพืชเศรษฐกิจหลักของนานในลําดับที่ 4 จากฐานขอมูลในแผนที่เกษตรเชิงรุก หรือ Agri-
                       Map Online วิเคราะหขอมูลไดดังนี้ (ตารางที่ 9 และภาพที่ 12 - 13)
                              1) การวิเคราะหศักยภาพของพื้นที่ปลูกลําไย

                                  ระดับที่ 1  เปนพื้นที่เหมาะสมสูง (S1) มีเนื้อที่ 158,517 ไร คิดเปนรอยละ 10.12 ของ
                       พื้นที่ศักยภาพของที่ดิน กระจายตัวมากอยูในอําเภอเวียงสา 36,256 ไร อําเภอปว 22,532 ไร และอําเภอ
                       ทาวังผา 18,605 ไร
                                  ระดับที่ 2  เปนพื้นที่เหมาะสมปานกลาง (S2) มีเนื้อที่ 279,445 ไร คิดเปนรอยละ 17.85

                       ของพื้นที่ศักยภาพของที่ดิน กระจายตัวมากใน อําเภอเวียงสา 68,070 ไร อําเภอเมืองนาน 38,899 ไร
                       และอําเภอภูเพียง 38,834 ไร
                                  ระดับที่ 3 เปนพื้นที่เหมาะสมเล็กนอย (S3) มีเนื้อที่ 9,429 ไร คิดเปนรอยละ 0.60 ของพื้นที่
                       ศักยภาพของที่ดิน กระจายตัวมากอยูในอําเภอเมืองนาน 2,886 ไร อําเภอทาวังผา 2,377 ไรและอําเภอ

                       ภูเพียง 1,830 ไร
                                  ระดับที่ 4  เปนพื้นที่ไมเหมาะสม (N) มีเนื้อที่ 1,118,687 ไร
                              2) การวิเคราะหพื้นที่ปลูกลําไยในปจจุบัน ซึ่งจําแนกตามชั้นความเหมาะสมของที่ดิน ไดดังนี้

                                  (1) พื้นที่เหมาะสมสูง (S1) มีเนื้อที่ 14,233 ไร คิดเปนรอยละ 8.98 ของพื้นที่ศักยภาพสูง
                       กระจายตัวมากอยูในอําเภอเวียงสา 8,455 ไร อําเภอเมืองนาน 1,475 ไร และอําเภอภูเพียง 1,349 ไร
                                 (2) พื้นที่เหมาะสมปานกลาง (S2) มีเนื้อที่ 32,810 ไร คิดเปนรอยละ 11.74 ของพื้นที่
                       พื้นที่ศักยภาพปานกลาง กระจายตัวมากอยูในอําเภอเวียงสา 6,816 ไร อําเภอเชียงกลาง 6,708 ไร
                       และอําเภอทาวังผา 5,778 ไร

                                  (3) พื้นที่เหมาะสมเล็กนอย (S3) มีเนื้อที่ 684 ไร คิดเปนรอยละ 7.25 ของพื้นที่ศักยภาพ
                       เล็กนอย กระจายตัวมากอยูในอําเภอเชียงกลาง 228 ไร อําเภอทาวังผา 228 ไร และอําเภอเมืองนาน
                       109 ไร

                                  (4) พื้นที่ไมเหมาะสม (N) มีเนื้อที่ 9,013 ไร
                              3) พื้นที่มีศักยภาพคงเหลือ คือ พื้นที่ที่มีศักยภาพในการปลูกลําไยแตไมใชพื้นที่ปลูก
                       พิจารณาจากพื้นที่ศักยภาพของที่ดินสําหรับการปลูกลําไยและพื้นที่ปลูกลําไยใน
                       ชั้นความเหมาะสมตางๆ (ปลูกจริง) พบวาจังหวัดนานมีพื้นที่ศักยภาพคงเหลือในระดับความเหมาะสม

                       สูง (S1) และความเหมาะสมปานกลาง (S2) รวมทั้งสิ้น 390,919 ไร อําเภอที่มีพื้นที่ศักยภาพคงเหลือ
                       มากที่สุด ไดแก อําเภอเวียงสา 89,055 ไร รองลงมา ไดแก อําเภอปว 52,398 ไร และอําเภอภูเพียง
                       50,976 ไร โดยมีรายละเอียดดังนี้
                                  (1) พื้นที่เหมาะสมสูงคงเหลือ (S1) มีเนื้อที่ 144,284 ไร คิดเปนรอยละ 91.02 ของพื้นที่

                       ศักยภาพสูง พบมากในอําเภอเวียงสา 27,801 ไร อําเภอปว 21,866 ไร อําเภอทาวังผา 17,490 ไร
                                  (2) พื้นที่เหมาะสมปานกลางคงเหลือ (S2) มีเนื้อที่ 246,635 ไร คิดเปนรอยละ 88.26
                       พื้นที่ศักยภาพปานกลาง พบมากในอําเภอเวียงสา 61,254 ไร อําเภอภูเพียง 36,278 ไร อําเภอเมือง
                       นาน 34,555 ไร
   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33